ماده 1 قانون چگونگی وصول مطالبات دولت جمهوری اسلامی ایران از کشور تانزانیا ناشی از صدور نفت به کشور یاد شده

دولت جمهوری اسلامی ایران مجاز است نسبت به وصول مطالبات معوقه خود از کشور تانزانیا، ناشی از صدور نفت به کشور یاد‌شده، از طریق واگذاری کارخانجات، امکانات تولیدی، مستغلات و اراضی کشاورزی در تانزانیا به دولت جمهوری اسلامی ایران یا شرکتهای بخش‌خصوصی ایرانی اقدام نماید. ‌تبصره ۱ - چنانچه وصول مطالبات دولت جمهوری اسلامی ایران از طریق واگذاری کارخانجات، امکانات تولیدی، مستغلات و اراضی کشاورزی‌در تانزانیا به دولت جمهوری اسلامی ایران میسر باشد، موارد یاد شده به سازمان سرمایه‌گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران که به طور قانونی‌عهده‌دار اداره امور سرمایه‌گذاریهای دولت ایران در خارج می‌باشد، واگذار می‌شود. سازمان مذکور می‌تواند درچهارچوب اساسنامه قانونی خود، اداره‌امور سرمایه‌گذاریهای اشاره شده را به دستگاههای ذیصلاح (‌ازجمله وزارت جهاد سازندگی و یا مؤسسات تابعه) تفویض نماید تا به نمایندگی از طرف‌سازمان مزبور اقدام نمایند. ‌تبصره ۲ - چنانچه وصول مطالبات جمهوری اسلامی ایران از طریق واگذاری کارخانجات، امکانات تولیدی، مستغلات، اراضی کشاورزی و کالا‌در تانزانیا به شرکتهای بخش خصوصی ایرانی صورت پذیرد، در این صورت شرکتهای یاد شده باید معادل ریالی مبالغ ارزی استفاده شده را از طریق‌بانک مرکزی به حساب خزانه واریز نمایند. ‌تبصره ۳ - وزارت امور اقتصادی و دارائی مکلف است تا پایان تصفیه حساب مطالبات موضوع این قانون هر شش ماه یکبار به کمیسیونهای امور‌برنامه و بودجه، امور اقتصادی و دارائی و تعاون، دیوان محاسبات و بودجه و امور مالی مجلس و نفت مجلس شورای اسلامی گزارش نماید. ‌تاریخ تصویب ۱۳۷۶.۹.۲۶ ‌تاریخ تایید شورای نگهبان ۱۳۷۶.۱۰.۳