ماده 7 قانون وکالت

به اشخاص ذیل اجازه شغل وکالت داده نمیشود: ۱- اتباع خارجه. ۲- [بهموجب قانون فهرست قوانین و احکام نامعتبر در حوزه شوراها و شهرداریها مصوب ۱۴۰۰/۱۱/۱۰ نسخ صریح شده است.] ۳- کسانی که سن آنها کمتر از ۲۵ سال است. ۴- محکومین به انفصال ابد از خدمات دولتی. ۵- اشخاصی که مرتکب اعمالی شوند که منافی با شئون وکالت است. ۶- اشخاص مشهور به فساد اخلاق و تجاهر به استعمال مسکر و افیون و اعمال منافی عفت. ۷- اشخاصی که تحت ولایت یا قیمومت هستند. ۸- محکومین به جنایت مطلقاً و محکومین به جنحه که بهموجب قانون مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی یا از شغل وکالت باشد و یا اینکه محکمه محرومیت مزبور را در حکم خود قید کرده باشد. ۹- کسانی که به اتهام ارتکاب جنایت یا جنحه که بهموجب قانون مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی است تحت محاکمه هستند. ۱۰- اشخاصی که به امر وزیر عدلیه طبق ماده ۴۷ این قانون از شغل وکالت معلق هستند. ۱۱- اشخاصی که طبق حکم محکمه از وکالت محروم شدهاند. ۱۲- وکلا که وجه پروانه وکالت را در موعد مقرر نپردازند. ۱۳- وکلایی که در ظرف مدتی که وزارت عدلیه برای اجرای ماده ۱ این قانون در هر حوزه قضائی تعیین مینماید درخواست پروانه وکالت ننمایند.