ماده 1 قانون نحوه اجرای اصل ۴۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
اصطلاحات مذکور در این قانون که در قوانین دیگر تعریف نشده به شرح زیر بیان میشود: ۱ - "ربا" بر دو نوع است. الف - ربای قرضی و آن بهرهای است که طبق شرط یا بنا و روال مقرض از مقترض دریافت نماید. ب - ربای معاملی و آن "زیاده"ای است که یکی از طرفین معامله زائد بر عوض یا معوض از طرف دیگر دریافت کند به شرطی که عوضین مکیل یاموزون و عرفا یا شرعاً از جنس واحد باشد ۲ - "زمین رها شده" زمین مسبوق به احیایی است که مالک از آن اعراض کند. تبصره - اعراض مالک باید در دادگاه ثابت شود. ۳ - "مباحات اصلی" اموالی است که مالک و سابقه احیاء و تحجیر و حیازت نسبت به آنها معلوم نباشد. ۴ - "سوء استفاده از موقوفات" عبارت است از تحصیل ثروت ناشی از دخالت در وقف برخلاف ترتیبی که شرع معین نموده باشد. ۵ - "سوء استفاده از مقاطعهکاریها و معاملات دولتی" عدم رعایت قوانین و مقررات و شرایط در قراردادهایی است که بین دولت و اشخاصحقیقی و حقوقی منعقد شده و موجب درآمد نامشروع شده باشد و یا این که در اثر اعمال نفوذ و روابط، معامله یا قراردادی برخلاف شرع و مصالحمسلم امت اسلامی انعقاد یافته باشد. بخش دوم - در ترتیب رسیدگی و مقررات عمومی