ماده 2 قانون موافقت نامه حمل و نقل بین المللی جاده ای کالا و مسافر بین دولت های جمهوری اسلامی ایران و جمهوری گرجستان

تعاریف ‌اصطلاح "‌متصدی حمل و نقل" عبارت است از هر شخص حقیقی و یا حقوقی مقیم و تبعه ایران یا گرجستان که برابر قوانین و مقررات طرفهای متعاهد‌ذیربط مجاز به حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای مسافر و کالا می‌باشد. ‌اصطلاح "‌وسیله نقلیه" عبارت است از: ‌الف - برای حمل و نقل کالا - هر کامیون، کامیون با یدک، وسیله نقلیه کشنده یا، وسیله نقلیه کشنده با نیمه یدک، نیمه یدک. ب - برای حمل و نقل مسافر - هر وسیله نقلیه جاده‌ای ساخته شده برای حمل و نقل بیش از هشت نفر مسافر، بدون احتساب راننده. ‌اصطلاح "‌پروانه" عبارت است از سند صادر شده برای یک وسیله نقلیه جاده‌ای از سوی طرف متعاهد دیگر که وسیله نقلیه را مجاز به ورود و خروج و‌یا تردد در قلمرو طرف متعاهد یاد شده می‌نماید و همچنین سایر مجوزهای پیش‌بینی شده در این موافقت‌نامه. ‌اصطلاح "‌سرویس حمل و نقل منظم مسافر" عبارت است از حمل و نقل مسافر بین سرزمین‌های دو طرف متعاهد بر اساس مسیرها، تعرفه‌ها، و‌برنامه‌های تعیین شده با رعایت نظم و دوره زمانی سرویس حمل و نقل و همچنین توقف به منظور سوار و یا پیاده کردن مسافر. ‌اصطلاح "‌سرویس ایاب و ذهاب بین دو نقطه" عبارت است از حمل و نقل سازمان یافته بین‌المللی مسافرانی که قبلا" بر اساس مدت اقامتشان‌گروه‌بندی شده‌اند، از یک نقطه عزیمت به یک و همان نقطه مقصد و بازگشت آن‌ها به نقطه عزیمت پس از پایان برنامه از پیش تعیین شده (‌مسافرانی که‌در یک گروه مسافرت می‌کنند لازم است که با همان گروه مراجعت نمایند، اولین مسافرت بازگشت از مقصد و آخرین مسافرت به آن نقطه می‌بایستی‌بدون مسافر انجام پذیرد). ‌اصطلاح "‌سرویس دربست" (‌حمل و نقل جهانگردی) عبارت است از حمل و نقل بین‌المللی یک گروه مشخص مسافر در یک وسیله نقلیه که به‌صورت تور از یک نقطه در سرزمین یکی از طرف‌های متعاهد شروع و بدون پیاده یا سوار کردن مسافر در سرزمین همان طرف متعاهد پایان می‌یابد. ‌اصطلاح "‌حمل و نقل عبوری" عبارت است از حمل و نقل مسافر و کالا از طریق سرزمین یک طرف متعاهد، بین نقاط مبداء و مقصد واقع در خارج از‌سرزمین آن. ‌