ماده 1 قانون موافقتنامه همکاری در زمینه پیشگیری و واکنش به شرایط اضطراری در دریای خزر
تعاریف اصطلاحاتی که در این موافقتنامه بهکار برده شدهاند، دارای معانی زیر میباشند: «شرایط اضطراری»: وضعیتی که در نتیجه حادثه، بلا یا سانحهای با منشأ طبیعی یا انسانی رخ میدهد و باعث یا ممکن است باعث آسیب به سلامتی انسانها، محیط زیست، تأسیسات زیربنایی اجتماعی و صنعتی، زیان مادی قابلتوجه و اختلال در زندگی روزانه شود؛ «طرف درخواستکننده»: طرفی که از طرفهای دیگر درخواست اعزام گروههای امدادرسان، تجهیزات و وسایل امدادی را مینماید؛ «طرف تأمینکننده»: طرفی که درخواست طرف درخواستکننده را در مورد ارسال گروههای امدادرسان، تجهیزات و وسایل امدادی اجابت مینماید؛ «منطقه شرایط اضطراری»: محدودهای که در آن شرایط اضطراری رخ داده است؛ «مقام صلاحیتدار»: مقامی که از سوی هر یک از طرفها برای هماهنگسازی فعالیتهای مربوط به اجرای این موافقتنامه تعیین شده است؛ «واکنش به شرایط اضطراری»: عملیات نجات و دیگر اقدامات اضطراری که در صورت بروز شرایط اضطراری صورت میگیرد و هدف از آنها نجات دادن جان افراد و حفظ سلامتی آنها، حفاظت از محیط زیست و کاهش میزان خسارتها و صدمات مادی است و مناطق شرایط اضطراری را نیز در بر میگیرد. «گروه امدادرسان»: گروه سازمانیافتهای از کارشناسان مجهز به تجهیزات لازم که از سوی طرف تأمینکننده برای کمکرسانی درنظر گرفته شدهاند. «تجهیزات»: مواد، وسایل حمل و نقل، ابزار فنی، تجهیزات گروه امدادرسان و تجهیزات شخصی اعضای گروه از جمله داروها و تجهیزات پزشکی لازم برای کمک به گروه امدادرسان در طی دوره عملیات امداد و نجات؛ «وسایل امدادی»: اقلامی که برای توزیع رایگان در بین اشخاص آسیبدیده از شرایط اضطراری درنظر گرفته شدهاند؛ «پیشگیری از شرایط اضطراری»: مجموعه اقدامات پیشگیرانهای که بهمنظور به حداقل رساندن تا سر حد امکانِ خطر بروز شرایط اضطراری و اثرات آن بر سلامتی انسانها و محیط زیست صورت میگیرد؛ «طرفگذری»: طرفی به غیر از طرف درخواستکننده که از طریق قلمرو آن، گروه امدادرسان، تجهیزات و وسایل امدادی، گذر میکنند.