ماده 1 قانون موافقتنامه همکاری در زمینه استفاده صلح جویانه از انرژی هسته ای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه
موافقتنامه همکاری در زمینه استفاده صلح جویانه، از انرژی هستهای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیهمشتمل بر یک مقدمه و ۱۰ ماده تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود. بنام خدا [z]موافقتنامه همکاری در زمینه استفاده صلح جویانه از انرژی هستهای فیمابین دولت فدراسیون روسیه و دولت جمهوری اسلامی ایران با توجه به روابط دوستانه بین دو کشور، و با در نظر گرفتن وضعیت برنامههای درازمدت همکاریهای علمی، فنی، بازرگانی و اقتصادی بین اتحادجماهیر شوروی سوسیالیستی و جمهوری اسلامی ایران تا سال ۲۰۰۰ مورخ ۲۲ ژوئن ۱۹۸۹ مطابق ۱ تیر ماه ۱۳۶۸. و اهمیت فراوان استفاده از انرژی هستهای در اهداف صلح جویانه و علاقهمندی طرفین برای همکاری در این زمینه و با علم به این که فدراسیون روسیهدولتی دارای انرژی هستهای بوده و عضو پیمان منع گسترش صلاحهای هستهای مورخ اول ژوئیه ۱۹۶۸ (۱۰ تیر ماه ۱۳۴۷) میباشد و در فدراسیونروسیه موافقتنامه اجرای پادمان هستهای امضاء شده توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی با آژانس بینالمللی انرژی اتمی مورخ ۲۱ فوریه ۱۹۸۵(۲ اسفند ماه ۱۳۶۴) عمل میشود، و با توجه به این که جمهوری اسلامی ایران عضو پیمان منع گسترش صلاحهای هستهای مورخ اول ژوئیه ۱۹۶۸ (۱۰ تیر ماه ۱۳۴۷) میباشد و ضمناًجمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۳ (۲۵ تیر ماه ۱۳۵۲) موافقتنامه مربوط به پادمان هستهای را با آژانس بینالمللی انرژی اتمی امضاءنموده است، و اعتقاد به نقش مهم پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای مورخ اول ژوئیه ۱۹۶۸ (۱۰ تیر ماه ۱۳۴۷) در ایجاد رژیم مؤثر بینالمللی عدم توسعهسلاحهای هستهای و تحکیم امنیت بینالمللی، موارد ذیل را مورد توافق قرار دادند: ماده ۱ - طرفین از طریق سازمانهای ذیربط و با توجه به نیازها و اولویتهای برنامههای هستهای ملی، همکاری در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژیهستهای را بر اساس مفاد این موافقتنامه توسعه و تحکیم خواهند بخشید. طرفین توافق کردند که در زمینههای زیر همکاری نمایند: ۱ - تحقیقات پایه و کاربردی در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای. ۲ - تحقیقات، طراحی و آموزش. ۳ - تحقیقات علمی و کاربردی در مورد ایمنی نیروگاههای برق اتمی، تجربه بهرهبرداری و سیستمهای تشخیص و پشتیبانی. ۴ - حفاظت رادیولوژیکی و ایمنی هستهای. ۵ - تولید رادیوایزوتوپ و کاربرد آنها. ۶ - چرخه سوخت و اکولوژی. ۷ - طراحی، ساخت و بهرهبرداری از راکتورهای تحقیقاتی و نیروگاههای اتمی. ۸ - تولید صنعتی قطعات و مواد مورد نیاز جهت کاربرد در راکتورهای هستهای و چرخه سوخت آنها. ۹ - خارج کردن از بهرهبرداری، رفع آلودگی و مدیریت پسمانداری. ۱۰ - تحقیقات در زمینه گداخت هستهای. ۱۱ - تحقیقات در زمینه تکنولوژی تولید لیزرها و کاربرد آنها. ۱۲ - سایر ابعاد تکنولوژیکی استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای که برای طرفین سودمند باشد. ماده ۲ - همکاریهایی که در این موافقتنامه پیشبینی شده است به طریق ذیل انجام میپذیرد: الف - انجام امور مشاورهای در زمینه تحقیقات و تکنولوژی. ب - تشکیل گروههای کاری مشترک برای طراحیها و اجرای پروژههای مشخص در زمینه توسعه تحقیقات علمی و تکنولوژی. ج - تبادل اطلاعات علمی و فنی، مدارک و نتایج تحقیقات. د - استفاده از اشکال دیگر همکاریها که به توافق طرفین رسیده است. ماده ۳ - موافقتنامههای جداگانه که مشخصکننده شرایط همکاری، حقوق و تعهدات عمومی سازمانهای ذیربط خواهد بود را میتوان در چارچوب اینموافقتنامه منعقد نمود. همکاریهای فنی به صورت موافقتنامههای مکمل و قرارداد، بین سازمانهای ذیربط دو طرف که در آن حجم کار، بهاء، مدت و سایر مسائل امور اجراییمشخص شده است، صورت میپذیرد. ماده ۴ - سازمانهای منصوب جهت اجرای این موافقتنامه از طرف فدراسیون روسیه وزارت انرژی اتمی و از طرف جمهوری اسلامی ایران سازمانانرژی اتمی ایران خواهند بود. ماده ۵ - همکاری موضوع این موافقتنامه منحصراً در راستای استفاده صلحجویانه از انرژی اتمی و بر اساس تعهدات طرفین تحت پیمان منع گسترشسلاحهای هستهای مورخ ۱ ژوئیه ۱۹۶۸ (۱۰ تیر ماه ۱۳۴۷) انجام میگیرد. مواد هستهای و غیر هستهای تجهیزات همان طوری که در اسناد آژانسبینالمللی انرژی اتمی INFCIRC/۲۰۹ و INFCIRC/۲۵۴ و همچنین متممهای مربوط بدان و مواد هستهای و غیر هستهای که بر اساس آن و باکمک آن تولید میشود: الف - برای تولید سلاحهای هستهای یا سایر وسایل انفجاری هستهای و همچنین برای هر گونه اهداف نظامی نمیتوانند مورد استفاده قرار گیرند. ب - در طول دوره استفاده عملی تحت نظارت پادمان هستهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار خواهند گرفت. ج - تحت پوشش حفاظت فیزیکی، حداقل در سطح توصیههای آژانس بینالمللی انرژی اتمی خواهند بود. د - صدور مجدد آنها بر طبق شرایط مندرج در بندهای الف - ب و ج این ماده و با دریافت موافقت کتبی فرستنده کالا انجام خواهد گرفت. ماده ۶ - ۱ - طرفین همکاری سازمانهای تحت حاکمیت خود را در مواردی که تحت پوشش این موافقتنامه قرار میگیرد ترغیب و تسهیل خواهند نمود. ۲ - طرفین کلیه تدابیر احتیاطی لازم را طبق قوانین و مقررات مربوطه جهت محرمانه نگاه داشتن اطلاعات از جمله اسرار صنعتی و بازرگانی که مابینسازمانهای تحت حاکمیت آنها مبادله میگردد، اتخاذ خواهند نمود. ۳ - هیچ یک از طرفین از وضعیت این موافقتنامه به منظور کسب امتیازات بازرگانی یا برای ایجاد مشکلات در روابط اقتصادی طرف دیگر، استفادهنمیکند. ۴ - طرفین با عنایت به مسئولیتهای خود تحت ماده ۵ این موافقتنامه بدین وسیله صدور به موقع کلیه مجوزها و پروانهها و غیره را جهت انتقالتکنولوژی، تجهیزات، مواد و غیره که مورد نیاز برای اجرای قراردادهایی که در چارچوب این موافقتنامه منعقد میگردد را تضمین مینمایند. چنینتضمینهایی به ویژه در خصوص مواد و تجهیزات و غیره به شرح مدارک آژانس بینالمللی انرژی اتمی INFCIRC/۲۰۹ و الحاقیه شماره INEFCIRC/۲۵۴ /۱جاری میباشد. ماده ۷ - موافقتنامه حاضر حقوق و تعهدات طرفین و از آن جمله تبادل اطلاعات ناشی از امضاء موافقتنامههای منعقده با کشورهای ثالث را تحت تأثیرقرار نخواهد داد. ماده ۸ - با درخواست هر یک از طرفین و در هر زمان جلسات مشاورهای به منظور اجرای مؤثر تعهدات در چارچوب موافقتنامه حاضر تشکیل خواهدشد. ماده ۹ - هر گونه اختلاف، عدم توافق و یا مسائلی که در ارتباط با تفسیر یا اجرای هر یک از مواد موافقتنامه حاضر میان طرفین بروز نماید از طریقانجام مذاکرات یا از طریق روشهای دیگر که مورد توافق طرفین قرار گیرد حل و فصل خواهد شد. اگر طرفین موافقت کردند اختلافات خود را به دیوانداوری ارجاع نمایند، آن گاه تمام مسائل مربوط به داوری، فیمابین وزارت انرژی اتمی فدراسیون روسیه و سازمان انرژی اتمی ایران مورد توافق قرارمیگیرد. ماده ۱۰ - ۱ - موافقتنامه حاضر ۳۰ روز بعد از تاریخ دریافت آخرین اعلامیه طرفین مبنی بر تأیید اتمام تشریفات داخل کشور که برای تصویب آن موردنیاز میباشد، نافذ خواهد گشت. ۲ - موافقتنامه حاضر میتواند با توافق طرفین تغییراتی پیدا کند. تغییرات به صورت مکتوب و به نحو مندرج در بند ۱ ماده حاضر به مورد اجراء گذاشتهمیشود. ۳ - موافقتنامه حاضر برای مدت ۱۵ سال منعقد میگردد و بعد از آن برای پنجسالههای متوالی تمدید میگردد، مگر آن که یکی از طرفین به صورتمکتوب ۱۲ ماه قبل از انقضای مدت اعتبار به طرف مقابل اعلام نماید که مایل به فسخ موافقتنامه میباشد. ۴ - در صورت فسخ موافقتنامه حاضر تعهدات طرفین در چارچوب مواد ۳ و ۵ و ۶ موافقتنامه حاضر تا کسب موافقت طرفین اعتبار خواهد داشت. موافقتنامه حاضر در تهران در تاریخ ۲۴ اوت ۱۹۹۲ مطابق با دوم شهریور ماه ۱۳۷۱ هجری شمسی در دو نسخه به زبانهای روسی و فارسی که هر دودارای اعتبار یکسان میباشد تنظیم و امضاء گردید. از طرف فدراسیون روسیه از طرف جمهوری اسلامی ایران جناب آقای میخائیلف جناب آقای امراللهی وزیر انرژی اتمی معاونت ریاست جمهور و رییس سازمان انرژی اتمی ایران قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و موافقتنامه ضمیمه در جلسه روز سه شنبه بیست و چهارم فروردین ماه یک هزار و سیصد و هفتاد و دو مجلسشورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۷۲.۲.۵ به تأیید شورای نگهبان رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی - علیاکبر ناطق نوری