ماده 4 قانون موافقتنامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه
اصول کلی همکاری ۱ـ طرف ها در چهارچوب این موافقتنامه، در حوزه امنیت ملی و بینالمللی اطلاعات به گونهای همکاری خواهند کرد که چنین همکاری موجب ارتقای توسعه اجتماعی و اقتصادی شود، هدف حفظ صلح، امنیت و ثبات بین المللی را تامین کند و با قوانین و مقررات داخلی خود و با اصول و هنجارهای پذیرفتهشده جهانی حقوق بین الملل، شامل اصول احترام متقابل به حاکمیت و تمامیت ارضی، حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات و مناقشات، عدم بکارگیری زور و تهدید به توسل به زور، عدم دخالت در امور داخلی، احترام به حقوق و آزادیهای اساسی بشر و نیز اصول همکاری دوجانبه و عدم دخالت در منابع اطلاعات دولتهای طرفها منطبق باشد. ۲ـ فعالیـتهای طرف ها در چهارچـوب این موافقتنامه، باید با حق هر طرف برای جسـتجو، دریافت و انتشار اطلاعات سازگار باشد، با امعان نظر به اینکه چنین حقی می تواند به موجب قوانیـن دولتهای طرفها به منظور تضمـین امنیت ملی محدود شود. ۳ـ هر یک از طرف ها از حقوق برابر برای حفاظت از منابع اطلاعات دولت خود در مقابل استفاده غیرقانونی و دخالت غیرمجاز از جمله در مقابل حملات رایانهای علیه آنها برخوردار خواهد بود. هر یک از طرف ها متعهد است چنین اقداماتی را علیه طرف دیگر بکار نگرفته و به طرف دیگر در استیفای حقوق مذکور کمک کند.