ماده 1 قانون موافقتنامه دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا درمورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها
حضرت حجةالاسلام والمسلمین جناب آقای سیدمحمد خاتمی ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران لایحه موافقتنامه دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا درمورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها که با عنوان موافقتنامه دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا درمورد کمک متقابل اداری برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی از سوی دولت به شماره ۶۴۹۴۳/۳۰۰۶۵ مورخ ۲۶/۱۱/۱۳۸۲ به مجلس شورای اسلامی تقدیم و در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ ۵/۸/۱۳۸۳ مجلس با اصلاحاتی در ماده واحده تصویب و به تأیید شورای نگهبان رسید، دراجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بهپیوست ارسال میگردد./ن غلامعلی حداد عادل رئیس مجلس شورای اسلامی قانون موافقتنامه دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا درمورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها ماده واحده - موافقتنامه دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا درمورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها مشتمل بر یک مقدمه و بیست و یک ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود. بسمالله الرحمن الرحیم موافقتنامه دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا درمورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کوبا که از این به بعد به عنوان «طرفهای متعاهد» نامیده میشوند؛ با توجه به این که نقض قوانین گمرکی منجر به تضییع منافع اقتصادی، مالی و اجتماعی و نیز منافع مشروع تجاری کشورهایشان خواهد گردید؛ با توجه به این که توزیع غیرقانونی مواد مخدر و مواد روانگردان، سلامت شهروندان و جامعه را به مخاطره میاندازد؛ با در نظر گرفتن اهمیت محاسبه دقیق حقوق و تعرفههای گمرکی و سایر مبالغی که به هنگام واردات و یا صادرات کالا دریافت میگردد و حصول اطمینان از اجرای صحیح ممنوعیتها، محدودیتها و کنترل؛ با اعتقاد به ضرورت افزایش تلاشها در جهت جلوگیری از نقض قوانین گمرکی و تضمین وصول صحیح و مؤثرتر حقوق و تعرفههای واردات/ صادرات ازطریق همکاریهای مابین گمرکات متبوع خود؛ با توجه به توصیههای سال ۱۹۵۳ (۱۳۳۲) شورای همکاری گمرکی دررابطه با کمک متقابل اداری، کنوانسیون واحد سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) سازمان ملل متحد درباره مواد مخدر، کنوانسیون سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) سازمان ملل متحد درباره مواد روانگردان و کنوانسیون سال ۱۹۸۸ (۱۳۶۷) سازمان ملل متحد درمورد کنترل مواد مخدر و مواد روانگردان؛ به شرح زیر به توافق رسیدند: ماده ۱ - تعریف اصطلاحات ازلحاظ این موافقتنامه: الف - «گمرک» برای دولت جمهوری اسلامی ایران، به «گمرک ایران» و برای دولت جمهوری کوبا به «اداره کل گمرک جمهوری کوبا» اطلاق میگردد. ب - «قانون امور گمرکی»، به معنی مجموعه قوانین و مقرراتی است که توسط گمرکات در رابطه با واردات، صادرات و ترانزیت کالاها و نیز در رابطه با شیوه پرداخت حقوق و تعرفه گمرکی و سایر مبالغ قابل پرداخت به گمرک یا در رابطه با ممنوعیت، محدودیت و یا اقدامات کنترلی اجرا میشود. ج - «تخلف گمرکی» به معنی هرگونه نقض یا اقدام به نقض قانون امور گمرکی میباشد. د - «گمرک درخواست کننده» به گمرکی اطلاق میشود که درخواست کمک نموده است. هـ - «گمرک درخواست شونده» به معنی گمرکی است که از آن درخواست کمک شده است. و - «شخص» به معنی یک شخص حقیقی یا یک شخص حقوقی میباشد. ز - «دادههای شخصی» به معنی دادههای مربوط به یک شخص حقیقی شناخته شده یا قابل شناسایی میباشد. ح - «اطلاعات خام» به معنی هرگونه داده، اسناد یا گزارشات و یا رونوشتهای تأیید شده (یا برابر اصل شده) از آنها و سایر مکاتبات میباشد. ط - «اطلاعات تحلیلی» به معنی اطلاعات پردازش شده یا تفسیر شدهای است که نشانهای از وقوع تخلف گمرکی را ارائه میدهد. ماده ۲ - اعمال (اجراء) ۱ - این موافقتنامه براساس تعاریف مندرج در مقررات و قوانین اداری هر یک از طرفهای متعاهد در قلمرو گمرکی هر دو طرف متعاهد اعمال میشود. ۲ - طرفهای متعاهد ازطریق گمرکات خود برای اجرای صحیح قانون امور گمرکی و جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی طبق شرایط تنظیم شده در این موافقتنامه، مساعدتهای اداری لازم به یکدیگر را مبذول خواهند داشت. ۳ - هر یک از طرفهای متعاهد باید کلیه کمکها براساس این موافقتنامه را طبق مقررات قانونی و اداری ملی و درمحدوده صلاحیت و امکانات موجود گمرک خود انجام دهد. ۴ - این موافقتنامه صرفاً برای کمک متقابل اداری بین طرفهای متعاهد درنظر گرفته شده است. ۵ - مفاد این موافقتنامه هیچگونه حقی را برای اشخاص خصوصی در بدست آوردن، جلوگیری از ارائه یا مستثنی کردن هرگونه مدرکی ایجاد نخواهد کرد و یا مانع از اجرای هیچ درخواستی نخواهد شد. ماده ۳ - روشهای همکاری و مساعدت متقابل ۱ - گمرکات بنا به درخواست یا به ابتکار خود، تمامی اطلاعات مورد نیاز را مطابق با مفاد این موافقتنامه به طرف دیگر انتقال خواهند داد. ۲ - گمرکات موارد زیر را انجام خواهند داد: الف - مبادله تجربیات خود در رابطه با فعالیتها و اطلاعات، درخصوص وسایل و روشهای جدید ارتکاب تخلفات گمرکی. ب - مبادله اطلاعات درمورد اصلاح قوانین گمرکی طرفهای متعاهد و بحث راجع به مسائل مربوط مورد علاقه مشترک. ج - همکاری در تعیین ارزش گمرکی و تأیید صحت اسناد تسلیم شده درخصوص واردات یا صادرات، همچنین تأیید صحت اطلاعات مندرج در آنها. د - مبادله اطلاعات راجع به طبقهبندی براساس تعرفه گمرکی، همچنین اعلام نتیجه تجزیه کالا در آزمایشگاه به منظور تعیین طبقهبندی تعرفه کالاها طبق شماره تعرفه آنها. هـ - همکاری در تعیین مبدأ کالاها و کنترل گواهی مبدأ ارائه شده درخصوص صادرات و کنترل رویه گمرکی که کالاها تحت آن رویه در کشوری که کالا به آن صادر میشود قرار دارد (ترانزیت تحت نظارت گمرک، انبارداری گمرکی، ورود موقت، مناطق آزاد تجاری، صادرات پس از فرآوری کالا در داخل و غیره). ۳ - هر یک از گمرکات در حین اجرای تحقیقات به نیابت از گمرک دیگر، تحقیقات مزبور را به نحوی انجام خواهد داد که گویی تحقیقات مزبور از جانب خود آنها یا به درخواست مرجع ذیصلاح دیگری در همان طرف متعاهد صورت گرفته است. ماده ۴ - کنترل اشخاص، کالاها و وسائل حمل و نقل گمرکات طرفهای متعاهد بنا به درخواست یا به ابتکار خود تا هر زمان که امکانپذیر باشد درمورد اشخاصی که به طور مستدل مرتکب انجام عمل مظنون به خلاف میشوند یا مرتکب عمل مظنون به تخلف گمرکی شدهاند یا شروع به ارتکاب تخلف گمرکی نمودهاند، نظارت ویژهای انجام خواهند داد یا دستور انجام چنین نظارت ویژهای را صادر خواهند نمود. همچنین نظارتهای ویژه درمورد مکانها، وسایل حمل و نقل و محمولهای که بهنحوی در ارتباط با عملیاتی است که خلاف قوانین گمرکی فوق محسوب میگردند، اعمال خواهند نمود. ماده ۵ - کالاهای آسیبپذیر (حساس) گمرکات بنا به درخواست یا به ابتکار خود تمامی اطلاعات مورد لزوم درخصوص فعالیتهای در حال انجام یا انجام شده، که قوانین گمرکی لازمالاجراء در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد را نقض نموده و یا میتواند منجر به نقض گردد به شرح زیر، بلادرنگ ارائه خواهند نمود: الف - حمل و نقل سلاح، مهمات، مواد و ادوات انفجاری؛ ب - حمل و نقل اشیاء تاریخی و آثار هنری که برای یکی از دو طرف متعاهد دارای ارزش زیاد تاریخی، هنری یا باستانی باشند؛ ج - حمل و نقل مواد سمی و نیز موادی که محیط زیست و سلامتی اشخاص را به مخاطره میاندازد؛ د - حمل و نقل کالاهایی که مشمول پرداخت مالیات یا حقوق گمرکی بالا میباشد؛ هـ - حمل و نقل کالاهایی که مشمول محدودیتهای غیرتعرفهای با توجه به فهرست موافقت شده بین گمرکات هستند. ماده ۶ - ارائه اطلاعات ۱ - گمرکات بنا به درخواست یا به ابتکار خود میباید کلیه اطلاعاتی را که کمک بهحصول اطمینان درزمینههای زیر مینماید ارائه نمایند: الف - وصول مطالبات گمرکی؛ ب - رعایت اقدامات ممنوعیتی و محدودیتی درخصوص ورود، صدور یا ترانزیت کالاها یا برای معافیت از مالیاتها، حقوق و سایر وجوهی که به گمرک قابل پرداخت است؛ ج - در اجرای قوانین داخلی درخصوص قواعد مبدأ کالاها. ۲ - چنانچه گمرک درخواست شونده، اطلاعات درخواستی را دراختیار نداشته باشد میتواند از جانب خویش و مطابق مقررات قانونی خود، درمورد تهیه اطلاعات مزبور تصمیمگیری نماید. ۳ - گمرکات طرفهای متعاهد بنا به درخواست یا به ابتکار خود اطلاعات خام و تحلیلی مربوط به اقدامات انجام شده یا در حال انجام راکه تخلف محسوب یا تلقی میشود، به یکدیگر ارائه خواهند نمود. درموارد مهم که تخلف ممکن است اقتصاد، بهداشت عمومی، امنیت عمومی یا سایر منافع حیاتی هر یک از طرفهای متعاهد را جداً به مخاطره اندازد، گمرک طرف متعاهد دیگر درصورت امکان اطلاعات خام و تحلیلی مربوط را بنا به ابتکار خود ارائه خواهد کرد. ۴ - گمرکات درخصوص اجرای تدابیر و اقدامات موقتی، ازجمله توقیف، مسدود کردن یا ضبط کالاها و سایر اموالی که به نوعی درارتباط با تخلفات اداری گمرکی میباشند همکاری خواهند نمود. ۵ - کالاها و سایر اموالی که در نتیجه اقدامات حقوقی ضبط شدهاند، میباید مطابق با همکاریهای پیشبینی شده در این موافقتنامه و نیز براساس مقررات قانونی ملی طرف متعاهدی که این کالاها یا اموال دراختیار اوست، تعیین تکلیف گردد. ماده ۷ - اطلاعات درمورد حمل و نقل کالاها گمرکات بنا به درخواست یا به ابتکار خود باید اطلاعات زیر را برای یکدیگر فراهم نمایند: الف - درمورد این که آیا محمولهای که به قلمرو گمرکی طرف متعاهد درخواستکننده وارد گردیده، به طور قانونی از قلمرو گمرکی طرف متعاهد درخواستشونده، صادر شده باشد. ب - درمورد این که آیا محمولهای که از قلمرو طرف متعاهد درخواستکننده، صادر گردیده، به طور قانونی به قلمرو گمرکی طرف متعاهد درخواست شونده، وارد شده است. ج - درمورد رویههای گمرکی که کالا تحت آن قرار دارد (درصورت وجود). ماده ۸ - اطلاعاتی درمورد سایر اقدامات گمرک یکی از طرفهای متعاهد باید کلیه اطلاعاتی را که ممکن است درمورد نقض قانون امور گمرکی مورد اجراء در قلمرو طرف متعاهد دیگر مورد استفاده قرار گیرد، جهت گمرک آن طرف متعاهد تهیه نماید. این اطلاعات به ویژه موارد زیر را شامل میشود: الف - افراد شناخته شده یا مظنون به نقض قانون امور گمرکی لازمالاجرا در قلمرو طرف متعاهد دیگر در رابطه با قوانین ملی حف