ماده 11 قانون موافقتنامه حمل و نقل دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره

مدارک شناسایی خدمه ۱ـ هر طرف متعاهد مدارک شناسایی رسمی خدمه­ای که از اتباع کشور طرف متعاهد دیگر می­باشند و توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد اخیر صادر شده است، به رسمیت خواهد شناخت و به دارندگان این مدارک به هنگام اعطای حق عبور از مرز کشور، حقوق موضوع ماده (۱۲) این موافقتنامه را اعطاء خواهد نمود. این مدارک عبارتند از: الف) برای اتباع دولت جمهوری اسلامی ایران ـ مدرک شناسایی دریانوردان؛ و ب) برای اتباع دولت جمهوری کره ـ گواهینامه دریانوردان. ۲ـ طرفهای متعاهد حداکثر سی روز پس از لازم‌الاجراء شدن این موافقتنامه مدارک نمونه موضوع بند (۱) این ماده را از طریق مجاری دیپلماتیک مبادله خواهند نمود. طرفهای متعاهد هرگونه تغییر در نوع مدارک مزبور را نیز حداکثر سی روز قبل از انجام تغییر یا ارائه آن، به یکدیگر اطلاع خواهند داد. ۳ـ خدمه کشتی یک طرف متعاهد که از اتباع کشور ثالث می­باشند، هنگام عبور از مرز دولت طرف متعاهد دیگر باید دارای تأییدیه‌ای طبق مفاد مقرره ۱/۲ کنوانسیون بین‌المللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان باشند که توسط مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد مزبور یا کشور ثالثی صادر شده است که توسط مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر به رسمیت شناخته شده است. ماده‌۱۲ـ ورود، گذر و اقامت خدمه ۱ـ هر طرف متعاهد در زمان توقف کشتی طرف متعاهد دیگر در بنادر خود، به خدمه کشتی مزبور که دارای یکی از مدارک موضوع بندهای (۱) و (۳) ماده (۱۱) این موافقتنامه می­باشند، اجازه خواهد داد تا طبق قوانین و مقررات لازم­الاجرای آن طرف متعاهد در طی توقف کشتی در بنادر آن، به ساحل بروند و در محوطه شهر بندری توقف نمایند، مگر آنکه طرف متعاهد دلایل موجهی برای عدم اجازه به جهات بهداشت عمومی، ایمنی عمومی، نظم عمومی یا امنیت ملی داشته باشد. در صورت امتناع از اعطای اجازه مزبور، طرف متعاهد پیشین مراتب را بنا به درخواست، همراه با دلایل یادشده از طریق نمایندگی سیاسی یا کنسولی به طرف متعاهد اخیر اعلام می‌نماید. ۲ـ هر خدمه­ای که دارای مدارک موضوع بندهای (۱) و (۳) ماده (۱۱) این موافقتنامه و در صورت لزوم روادید می­باشد می­تواند از قلمرو طرف متعاهد دیگر برای اهداف زیر گذر نماید: الف) ملحق شدن به کشتی خود یا انتقال به کشتی دیگر؛ ب) ملحق شدن به کشتی خود در کشور دیگر برای بازگشت به کشور موطن خود، یا پ) هرگونه منظور دیگر که به تأیید مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر رسیده باشد. ۳ـ مقامهای صلاحیتدار یک طرف متعاهد برای هر خدمه­ طرف متعاهد دیگر که در قلمرو آنها در بیمارستان پذیرش شده باشد، برای مدت زمان لازم جهت درمان، اجازه اقامت را صادر خواهند نمود. ۴ـ طرفهای متعاهد با رعایت بند (۱) این ماده، حق ممانعت از ورود افراد نامطلوب به قلمرو خود را حتی در مواردی که این افراد دارای مدارک موضوع ماده (۱۱) این موافقتنامه و در صورت لزوم روادید باشند، برای خود محفوظ می­دارند. ۵ ـ مفاد بندهای (۱) تا (۴) این ماده تأثیری بر قوانین و مقررات طرفهای متعاهد در زمینه ورود، گذر، اقامت و خروج افراد بیگانه نخواهد داشت. ماده‌۱۳ـ کمک و مساعدت ۱ـ چنانچه کشتی یک طرف متعاهد در آبهای داخلی یا دریای سرزمینی طرف متعاهد دیگر دچار سانحه­ای شود یا با خطر دیگری مواجه شود، مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد اخیر تا همان حدی که با کشتی تحت پرچم خود رفتار می­نمایند، تمامی اقدامات لازم را برای کمک و مساعدت به خدمه، مسافران، کشتی و بار به‌عمل می­آورند. طرفهای متعاهد در هنگام تعیین علل بروز سوانح دریایی باید مفاد مصوبات سازمان بین‌المللی دریانوردی را که برای طرفهای متعاهد الزام‌آور می­باشد، رعایت نمایند. ۲ـ در صورتی که یک طرف متعاهد تشخیص دهد یک کشتی از طرف متعاهد دیگر، با یک حادثه یا هر خطر دیگر موضوع بند (۱) این ماده مواجه شده، باید در اولین فرصت ممکن حادثه را به نزدیکترین نمایندگی کنسولی طرف متعاهد اخیر اعلام نمایند. ۳ـ بروز سانحه یا وضعیت اضطراری برای کشتی یک طرف متعاهد در آبهای داخلی یا دریای سرزمینی طرف متعاهد دیگر باید فوری توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد نخست به آگاهی مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد اخیر برسد. تجهیزات و سایر اموال، بار، قطعات یدکی و تدارکات موجود بر روی کشتی خسارت‌دیده از کلیه حقوق گمرکی، عوارض و مالیات­ها معاف خواهند بود، مشروط بر اینکه برای اهداف تجاری در قلمرو آن طرف متعاهد اخیر ترخیص نشده باشند. ۴ـ مفاد این ماده در مورد کشتیهای اجاره‌ای یا مورد بهره‌برداری توسط شرکتهای کشتیرانی یک طرف متعاهد که تحت پرچم یک کشور ثالث طبق قوانین و مقررات طرفهای متعاهد تردد می‌کنند، نیز اعمال می‌شود. ۵ ـ مفاد بندهای (۱) تا (۴) این ماده خدشه­ای به حق اقامه دعوی برای مطالبه هزینه­های مربوط در زمینه خدمات جستجو و نجات دریایی، مساعدت و کمک ارائه شده به کشتی، مسافران، خدمه و بار آن وارد نمی­نماید. ماده‌۱۴ـ همکاری فنی طرفهای متعاهد همه‌ امکانات خود را برای توسعه همکاری‌های دوجانبه ‌دریایی‌ در زمینه حمل و نقل دریانوردی به کار خواهند گرفت و شرکتهای کشتیرانی و هر مؤسسه مرتبط با حمل و نقل دریانوردی خود را به گسترش فعالیت در تمامی زمینه‌های همکاری ترغیب خواهند نمود. این‌ همکاری شامل ‌موارد زیر خواهد بود: الف) تجسس و نجات؛ ب) حفاظت از محیط زیست دریایی؛ پ) مدیریت دریایی؛ ت) آموزش دریایی؛ ث) ایمنی دریایی؛ ج) تبادل اطلاعات؛ چ) کنترل کشور صاحب بندر؛ و ح) آیین‌نامه بین‌المللی امنیت کشتی و تسهیلات بندری.