ماده 12 قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایـه گذاری بین دولت جمـهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری سنگاپور

حل و فصل اختلاف ‎ ها بین طرفهای متعاهد ۱ـ کلیه اختلاف ‎ های ایجادشده بین طرفهای متعاهد در خصوص اجراء یا تفسیر این موافقتنامه ابتداء به‌طور دوستانه و از طریق مذاکره حل و فصل خواهد شد. ۲ـ اگر اختلاف نتواند ظرف مدت شش ماه از تاریخ آغاز مذاکره حل و فصل شود، بنا به درخواست هر یک از طرفهای متعاهد، ضمن ارسال اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر، اختلاف به دیوان داوری ارجاع خواهد شد. ۳ـ چنانچه اختلاف به دیوان داوری ارجاع شود دیوان مذکور در هر مورد خاص به شکل زیر تشکیل خواهد شد: هریک از طرفهای متعاهد یک داور انتخاب خواهد نمود و این دو داور یک تبعه کشور ثالث را که به تأیید دو طرف متعاهد رسیده است به عنوان سر داور انتخاب خواهند نمود. داوران باید ظرف مدت دو ماه و سر داور ظرف مدت چهار ماه از تاریخ دریافت درخواست داوری انتخاب شوند. ۴ـ چنانچه ظرف مدتهای تعیین شده در بند (۳) این ماده انتصابات لازم انجام نشده باشد، هریک از طرفهای متعاهد، در صورت فقدان هر توافق دیگر، می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری برای انتصابات لازم دعوت به‌عمل آورد. اگر رئیس دیوان تبعه هر یک از طرفهای متعاهد باشد، یا اگر به نحو دیگری از انجام وظیفه مذکور معذور باشد از نائب‌رئیس، یا چنانچه او نیز تبعه هر یک از طرفهای متعاهد باشد یا به نحوی از انجام وظیفه مذکور معذور باشد، از عضو ارشد بعدی دیوان که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نباشد برای انجام انتصابات لازم دعوت به‌عمل خواهد آمد. ۵ ـ دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ تصمیم خواهد کرد. تصمیم مزبور برای هر دو طرف متعاهد لازم‌الاتباع خواهد بود. هر یک از طرفهای متعاهد باید هزینه‌های عضو دیوان و هزینه‌های نمایندگی خود را در رسیدگی داوری بپردازد. هزینه‌های رئیس و هزینه‌های باقیمانده باید به طور مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت شود. در هر صورت دیوان می‌تواند در تصمیم خود، تعیین کند که سهم بیشتری از هزینه‌ها توسط یکی از دو طرف متعاهد پرداخت شود و این تصمیم برای دو طرف متعاهد الزام‌آور خواهد بود. ۶ ـ دیوان داوری با رعایت سایر مقرراتی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند آیین رسیدگی و محل داوری را تعیین خواهد نمود. ۷ـ تصمیم دیوان داوری برای طرفهای متعاهد قطعی و لازم الاتباع است.