ماده 17 قانون موافقتنامه تجارت ترجیحی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی

استثنائات امنیتی هیچ یک از مفاد این موافقتنامه مانع یک طرف برای اتخاذ اقداماتی نخواهد شد که آن را برای الزامات امنیتی به منظورهای زیر، ضروری می داند: الف) جلوگیری از افشای اطلاعات محرمانه بر خلاف منافع امنیتی ضروری آن؛ ب) حفظ منافع امنیتی ضروری خود یا اجرای تعهدات بین­ المللی یا سیاست های ملی مانند: (۱) موارد مربوط به قاچاق سلاح، مهمات و عملیات جنگ به شرطی که این اقدامات لطمه ­ای به شرایط رقابتی در خصوص کالاهایی که دارای اهداف نظامی ویژه نیستند، و قاچاق سایر کالاها، مواد و خدماتی نزند که به طور مستقیم یا غیرمستقیم برای تأمین تأسیسات نظامی انجام می پذیرد؛ (۲) موارد مربوط به منع گسترش سلاح های زیست­ شناختی (بیولوژیکی) و شیمیایی و هسته ای یا دیگر ادوات مورد استفاده در انفجارهای هسته ای؛ یا (۳) موارد اتخاذ شده در زمان وضعیت اضطراری ملی یا جنگ یا دیگر وضعیت­های اضطراری در روابط بین­المللی.