ماده 22 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری مردمی بنگلادش به منظور حذف مالیات مضاعف در مورد مالیات¬های بر درآمد و جلوگیری از فرار و اجتناب مالیاتی

سایر درآمدها ۱ـ اقلام درآمدِ مقیم یک دولت متعاهد که در مواد قبلی این موافقتنامه مورد حکم قرار نگرفته است، در هر کجا که حاصل شود، صرفاً مشمول مالیات آن دولت خواهد بود. ۲ـ به استثنای درآمد حاصل از اموال غیرمنقول به گونه ای که در بند (۲) ماده (۶) تعریف شده است، هرگاه دریافت کننده درآمد مقیم یک دولت متعاهد بوده و در دولت متعاهد دیگر از طریق مقر دائم یا پایگاه ثابت واقع در آن به کسب و کار بپردازد و حق یا اموالی که درآمد درخصوص آن پرداخت شده به گونه ای مؤثر با این مقر دائم یا پایگاه ثابت مرتبط باشد، مقررات بند (۱) مجری نخواهد بود. در این صورت، مقررات ماده (۷) یا ماده (۱۵)، حسب مورد، اعمال خواهد شد. ۳ـ علی رغم مقررات بندهای (۱) و (۲)، اقلام درآمدِ مقیمِ یک دولت متعاهد که در مواد پیشین این موافقتنامه مورد حکم قرار نگرفته و در دولت متعاهد دیگر حاصل شده باشد می تواند در آن دولت دیگر نیز مشمول مالیات شود، ولی مالیات متعلقه نباید از ۵۰% (پنجاه درصد) مالیات آن دولت دیگر تجاوز کند.