ماده 16 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری مردمی بنگلادش به منظور حذف مالیات مضاعف در مورد مالیات¬های بر درآمد و جلوگیری از فرار و اجتناب مالیاتی

خدمات شخصی غیرمستقل ۱ـ مطابق مقررات مواد (۱۷)، (۱۹)، (۲۰) و (۲۱)، حقوق، مزد و سایر حق الزحمه های مشابهی که مقیم یک دولت متعاهد به سبب استخدام دریافت می دارد، صرفاً در همان دولت مشمول مالیات می باشد مگر آن که استخدام در دولت متعاهد دیگر انجام شود. چنانچه استخدام به گونه مزبور صورت گیرد، حق الزحمه حاصل از آن می تواند درآن دولت دیگر مشمول مالیات شود. ۲ـ علی رغم مقررات بند (۱)، حق الزحمه حاصل توسط مقیم یک دولت متعاهد به سبب استخدامی که در دولت متعاهد دیگر انجام شده صرفاً مشمول مالیات دولت نخست خواهد بود، مشروط بر آن که: الف) جمع مدتی که دریافت کننده در یک یا چند دوره در دولت دیگر حضور داشته از ۱۸۳ (صد و هشتاد و سه) روز در هر دوره ۱۲ (دوازده) ماهه ای که در سال مالیاتی مربوط شروع یا خاتمه می یابد، بیشتر نشود؛ و ب) حق الزحمه توسط یا از طرف کارفرمایی پرداخت شود که مقیم دولت دیگر نیست؛ و پ) پرداخت حق الزحمه بر عهده مقر دائم یا پایگاه ثابتی که کارفرما در دولت دیگر دارد، نباشد. ۳ـ علی رغم مفاد قبلی این ماده، حق الزحمه حاصل شده به سبب استخدام به عنوان عضو خدمه دائم کشتی یا وسایل نقلیه هوایی در کشتی یا وسایل نقلیه هوایی که از سوی مؤسسه یک دولت متعاهد در حمل و نقل بین المللی فعال می باشد، غیر از استخدام در کشتی یا وسایل نقلیه هوایی که صرفاً در داخل آن دولت متعاهد دیگر فعال است، فقط در دولت نخست مشمول مالیات خواهد بود.