ماده 15 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری مردمی بنگلادش به منظور حذف مالیات مضاعف در مورد مالیات¬های بر درآمد و جلوگیری از فرار و اجتناب مالیاتی

خدمات شخصی مستقل ۱ـ درآمد حاصل توسط شخص حقیقی مقیم یک دولت متعاهد به سبب خدمات شخصی مستقل یا سایر فعالیت های مستقل صرفاً در آن دولت متعاهد مشمول مالیات خواهد بود مگر در شرایط زیر که این درآمد می تواند در دولت متعاهد دیگر نیز مشمول مالیات شود: (الف) چنانچه این شخص به منظور انجام فعالیت های خود به طور دائم پایگاه ثابتی در دولت متعاهد دیگر در اختیار داشته باشد، در آن صورت، صرفاً آن بخش از درآمد که قابل انتساب به آن پایگاه ثابت باشد می تواند در آن دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات شود؛ یا (ب) در صورتی که جمع مدت اقامت وی در یک یا چند دوره در دولت متعاهد دیگر در هر دوره ۱۲ (دوازده) ماهه ای که در سال مالی مربوط شروع یا در آن خاتمه می یابد برابر یا بیشتر از ۱۸۳ (صد و هشتاد و سه) روز باشد، در این صورت صرفاً آن میزان از درآمدی که از فعالیت های انجام شده وی در آن دولت متعاهد دیگر حاصل شده باشد می تواند در آن دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات شود. ۲ـ اصطلاح «خدمات شخصی مستقل» به فعالیت های مستقل علمی، ادبی، هنری، آموزشی یا سایر فعالیت های دارای ماهیت مستقل، همچنین شامل فعالیت های پزشکان، وکلا، مهندسان، معماران، دندان پزشکان و حسابداران اطلاق می شود، اما شامل خدمات فنی مذکور در ماده (۱۳) نمی شود.