ماده 9 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری
هماهنگی و انجام عملیات امدادرسانی ۱ـ انجام عملیات در قلمرو کشور طرف درخواستکننده بهمنظور پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای وضعیت اضطراری، توسط اشخاص و مراجع صلاحیتدار طرف درخواستکننده هماهنگ شده و به مرحله اجراء درمیآید. ۲ـ گروههای امدادرسان که توسط طرف درخواستشونده بهکار گرفته میشوند در جریان مشارکت خود در عملیات طبق بند (۱) صرفاً دستورات صادرشده از سوی رهبران گروه خود را دریافت کرده و از آنها تبعیت خواهند نمود. ۳ـ افراد تعیینشده توسط مرجع صلاحیتدار طرف درخواستکننده باید رهبر گروه امدادرسان طرف درخواستشونده را در جریان شرایط ایجادشده در اثر وضعیت اضطراری، تحولات آن، برنامه اقدام، وظایف محولشده، نحوه همکاری با سایر گروههای مشارکتکننده و تسهیلات پشتیبانی موجود قرار دهند و همچنین باید بنا به درخواست، مترجم و سایر خدمات یا وسایل لازم را تأمین نمایند. ۴ـ طرفها خود را متعهد میسازند تا دقیقاً طبق تخصص، استعداد و آموزش گروههای امدادرسان که در اختیار آنها قرار میگیرد از آنها استفاده کنند. ۵ ـ طرف درخواستشونده سهمیه و جیره ترکیبی کافی برای مدت هفتاد و دو ساعت در قلمرو کشور طرف درخواستکننده را برای گروههای امدادرسان تأمین خواهد کرد. ۶ ـ طرف درخواستکننده با حمایت مراجع داخلی، انجام سریع امور گمرکی و سایر تشریفات مربوط برای حمل و نقل محمولههای امدادی و توزیع آنها در میان اهالی آسیبدیده را تضمین میکند. نمایندگان طرف درخواستشونده میتوانند در امر توزیع محمولههای امدادی مشارکت داشته باشند. ۷ـ گروههای امدادرسان در یکی از شرایط زیر اقدام به توقف فعالیت خود مینمایند: الف) مأموریت انجام شده باشد. ب) مراجع صلاحیتدار طرفها توافق کنند که انجام عملیات، دیگر ضرورتی ندارد. پ) درخواستها و تعهدات مندرج در این موافقتنامه محقق نشده باشند.