ماده 5 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری

درخواست کمک و تبادل اطلاعات ۱ـ در صورت وقوع شرایط اضطراری یا قریب‌الوقوع بودن این شرایط، طرفها صرفاً براساس درخواست مکتوب مرجع صلاحیتدار طرف درخواست‌کننده از طریق مجاری ارتباطی مورد توافق کمک متقابل را ارائه می‌نمایند. ۲ـ طرف درخواست‌کننده در درخواست مکتوب موارد زیر را قید می‌نماید: الف) مکان، تاریخ، زمان، نوع، اندازه و شاخص وضعیت خطر یا شرایط اضطراری در تاریخ درخواست؛ ب) تدابیر اتخاذشده قبلی و اقداماتی که از پیش برنامه‌ریزی شده‌اند؛ پ) ماهیت کمک درخواست‌شده و اولویت‌های آن؛ ت) هرگونه جزئیات لازم دیگر ۳ـ مراجع صلاحیتدار می‌توانند درخصوص استفاده از شکل استاندارد درخواست یا پاسخ برای ارائه کمک توافق نمایند. ۴ـ طرف درخواست‌شونده بدون تأخیر و در کوتاهترین زمان ممکن درخصوص ارائه کمک تصمیم‌گیری و طرف درخواست‌کننده را از قابلیت‌های فوری پاسخ خود و همچنین درخصوص ماهیت، کمیت و شرایط ارائه کمک آگاه می‌کند. ۵ ـ به‌منظور اعمال مفاد این موافقتنامه، تبادل اطلاعات به‌جز در مواردی که در بندهای (۱) تا (۴) قید گردیده از طریق مراجع صلاحیتدار و نهادهایی که به‌طور ویژه برای این منظور تعیین شده‌اند و نیز در چهارچوب فعالیت‌های گروه کاری مشترک صورت می‌پذیرد. ۶ ـ ماهیت، کمیت، فراوانی، شکل، موضوع و سایر ویژگی‌های توصیف‌کننده مربوط به تبادل اطلاعات موضوع بند(۵)، با رضایت و توسط گروه کاری مشترک تعیین می‌گردد.