ماده 2 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری
تعاریف از نظر این موافقتنامه، تعابیر فهرستشده زیر دارای معانی زیر میباشند: الف) «شرایط اضطراری» وضعیتی است که در اثر حادثه یا پدیده خطرناک طبیعی، فاجعه، سانحه طبیعی یا هرگونه سانحه دیگر در تأسیسات، قسمت خاصی از قلمرو یا در پهنه آبی رخ دهد و موجب خسارات جانی، مالی یا زیستمحیطی یا زیانهای اساسی گردیده و یا میتواند موجب گردد و همچنین شرایط زندگی انسانها را مختل کرده یا قادر به مختل ساختن آن باشد. ب) «طرف درخواستکننده» طرفی است که درخواست کمک مینماید. پ) «طرف درخواستشونده» طرفی است که مخاطب درخواست کمک قرار میگیرد. ت) «گروه امدادرسان» گروهی از متخصصان میباشند که در حوزه مربوط آموزش دیده و تجهیزات لازم از جمله سگهای جستجو و نجات در اختیار آنها قرار گرفته و از جانب طرف درخواستشونده مأمور ارائه کمک شدهاند. ث) «تجهیزات» مواد، ابزار فنی و وسایل حمل و نقل خاص از جمله کالاهای لازم برای تأمین نیازهای شخصی اعضای گروههای امدادرسان که در اختیار طرف درخواستکننده قرار دارد یا از پیش در اختیار گروه امدادرسان قرار داشته است. ج) «وسایل امدادی» کالاهای اساسی مادی مورد استفاده برای محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری که بهصورت رایگان در اختیار طرف درخواستکننده قرار میگیرد. چ) «ارائه کمک» انجام اقدامات پاسخ اضطراری و یا تأمین کارکنان ویژه، تجهیزات و کالا توسط طرف درخواستشونده بهمنظور حمایت از طرف درخواستکننده برای پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری ح) «دادههای شخصی» اطلاعات مربوط به شخص حقیقی شناساییشده یا قابل شناسایی به ترتیب نام، نام خانوادگی، تاریخ تولد، نشانی، دادههای مربوط به اشتغال، حرفه، محل کار و در صورت لزوم وضعیت سلامتی خ) «شاخصهای وضعیت» کمیتهای عددی و قابل سنجش که برخی از مشخصات و ویژگیهای شرایط اضطراری را در مقطع زمانی خاصی بیان میکنند. د) «کشور گذر» کشور یکی از طرفها که گروههای امدادرسان یا تجهیزات یا امکانات انساندوستانه با هدف امدادرسانی به کشور ثالث از قلمرو کشور آن عبور میکند.