ماده 13 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری
غرامت ۱ـ هریک از طرفها از طرح هرگونه ادعایی علیه طرف دیگر در صورت واردآمدن خسارت به اموال آن توسط اعضای گروه امدادرسان در جریان انجام مأموریت مربوط به اجرای این موافقتنامه و همچنین از طرح هرگونه ادعایی به دلیل خسارت ناشی از جراحت یا فوت عضوی از گروه امدادرسان صرفنظر خواهد کرد. مشروط بر اینکه خسارت وارده در جریان انجام وظایف ناشی از اجرای این موافقتنامه صورت گرفته باشد. ۲ـ چنانچه عضوی از گروه امدادرسان در جریان انجام وظایف ناشی از اجرای این موافقتنامه موجب واردشدن خسارت به شخص ثالث در قلمرو کشور طرف درخواستکننده شود غرامت توسط طرف درخواستکننده تقبل خواهد شد. ۳ـ چنانچه خسارت ناشی از رفتار نادرست عمدی یا تقصیر سنگین باشد و این امر توسط دادگاه کشور طرف درخواستکننده احراز شده باشد مفاد بندهای (۱) و (۲) این ماده قابل اعمال میباشد. ۴ـ در موردی که در بند (۲) این ماده پیشبینی شده و همچنین چنانچه ادعاها علیه عضوی از گروه امدادرسان ناشی از فعل یا ترک فعلی باشد که در جریان انجام وظایف آنها برای اجرای این موافقتنامه رخ نداده است و خسارت توسط دادگاه کشور طرف درخواستکننده احراز شده باشد غرامت توسط طرف درخواستشونده تقبل خواهد شد. ۵ ـ مفاد این ماده درخصوص خسارات واردشده توسط عضوی از گروه امدادرسان از زمان ورود به قلمروکشور طرف درخواستکننده تا زمان خروج از آن حاکم است. ۶ ـ پوشش بیمه اعضای گروههای امدادرسان توسط طرف درخواستشونده صورت خواهد گرفت. مراجع صلاحیتدار طرفها برای ارزیابی شرایط وقوع خسارت و تسهیل تسویه غرامت همکاری خواهند نمود. بدین منظور آنها هرگونه اطلاعات موجود را مبادله خواهند نمود.