ماده 7 قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و برنامه اسکان انسانی سازمان ملل متحد جهت تأسیس دفتر زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد برای کاهش بلایا در تهران

مزایا و مصونیتها ۱ـ کنوانسیون مزایا و مصونیتهای ملل متحد (که از این پس «کنوانسیون» نامیده می شود) که در ۲۴/۱۱/۱۳۲۴ هجری شمسی (۱۳ فوریه ۱۹۴۶ میلادی) به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده است و جمهوری اسلامی ایران بدون هیچ گونه حق شرطی در تاریخ ۲۸/۲/۱۳۲۶ به آن ملحق شده است در ارتباط با دفتر، محل آن، بایگانیها، مکاتبات رسمی، اموال، وجوه و داراییها و همچنین اعضاء کارکنان دفتر زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد و در ارتباط با کارشناسان و مقامات رسمی زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد مأمور به خدمت در جمهوری اسلامی ایران با اعمال تغییرات لازم، اعمال خواهد شد. ۲ـ مزایا و مصونیتهای موضوع بند (۱) انحصاراً براساس منافع سازمان ملل متحد از جمله زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد و نه در جهت منافع کارکنان اعطاء خواهد شد. دبیر کل سازمان ملل متحد در هر موردی چنانچه از نظر وی مصونیت مانع اجرای عدالت گردیده و بتوان بدون لطمه زدن به منافع مورد نظر، آن را ابطال نمود، حق و وظیفه دارد مصونیت مقام رسمی یا متخصص مأمور به خدمت سازمان ملل متحد از جمله زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد را اسقاط نماید. ۳ـ به اعضاء کارکنان دفتر که به صورت محلی استخدام شده اند، فقط تمامی تسهیلات لازم جهت اعمال مستقل وظایف خود در ارتباط با زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد اعطاء خواهد شد.