ماده 11 قانون موافقتنامه انتقال محکومین بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قزاقستان

ترتیبات اجرای حکم پس از انتقال ۱ـ دولت اجراءکننده موظف است: الف ـ اجرای حکم محکومیت را بلافاصله به دستور مرجع صلاحیتدار خود ادامه دهد؛ یا ب ـ از طریق آیین قضائی، مجازات تجویز‌شده در قانون دولت صادرکننده حکم را به مجازاتی که در قوانین دولت اجراءکننده برای ارتکاب همان جرم پیش­بینی شده است، جایگزین کند. ۲ـ دولت اجراءکننده در صورت درخواست موظف است پیش از انتقال محکوم، به دولت صادرکننده حکم اطلاع دهد که کدام یک از رویه‌های مندرج در ماده (۱) را به‌عمل خواهد آورد. ۳ـ اجرای حکم تابع قوانین داخلی دولت اجراءکننده خواهد بود و فقط آن دولت صلاحیت اتخاذ تمام تصمیم­های مناسب در مورد محکوم را دارا خواهد بود. ۴ـ در صورت ادامه اجرای حکم، دولت اجراءکننده به ماهیت قانونی و مدت محکومیت به‌شرح تعیین‌شده از طرف دولت صادرکننده ملتزم خواهد بود. ۵ ـ چنانچه حکم از نظر ماهیت یا مدت با قانون داخلی دولت اجراءکننده مغایر باشد یا قانون داخلی دولت اجراءکننده چنین ایجاب نماید، آن دولت می­تواند از طریق مرجع صلاحیتدار خود محکومیت را با مجازات یا اقداماتی که طبق قوانین آن برای جرم مشابه مقرر گردیده است، تطبیق دهد. ۶ ـ در صورت تبدیل حکم، دولت اجراءکننده آیین‌دادرسی خود را اعمال خواهد کرد. در هنگام تبدیل حکم دولت اجراءکننده مکلف است: الف ـ مجازاتی را که مستلزم محرومیت از آزادی است به یک مجازات مالی تبدیل نکند؛ ب ـ کل دوره مجازات سلب آزادی که محکوم تحمل کرده است را کسر کند؛ پ ـ مجازات صادره علیه محکوم را تشدید نکند و ملتزم به رعایت هیچ نوع حداقلی در طول مجازات که قانون داخلی دولت اجراءکننده ممکن است برای جرم یا جرائم ارتکابی مقرر داشته باشد، نباشد. ۷ـ در صورت تبدیل حکم بعد از انتقال محکوم، دولت اجراءکننده حکم باید محکوم را در بازداشت نگه دارد و یا در غیراین‌صورت اطمینان حاصل کند که محکوم تا خاتمه تبدیل مجازات در دولت اجراءکننده حضور خواهد داشت.