ماده 22 قانون معاهده معاضدت قضائی در موضوعات مدنی و تجاری بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین
صلاحیت برای شناسایی و اجرای تصمیمهای دادگاه به منظور شناسایی و اجرای تصمیم های دادگاه، دادگاه طرفی که تصمیم را صادر کرده است صلاحیتدار شناخته می شود چنانچه: الف) اقامتگاه یا محل سکونت خوانده، در زمانی که رسیدگی ها اقامه شده است، در قلمرو آن طرف باشد؛ ب) جریان رسیدگی ناشی از فعالیت تجاری شعبه خوانده باشد که در قلمرو آن طرف قرار دارد؛ پ) خوانده صراحتاً صلاحیت دادگاه آن طرف را پذیرفته باشد؛ ت) خوانده به اصل موضوع دعوی وارد گردد بدون آنکه به موضوع صلاحیت دادگاه ایراد کند؛ ث) در خصوص اختلافهای قراردادی، قرارداد در قلمرو آن طرف منعقد شده یا در آنجا اجراء شده یا باید بشود، موضوع دعوی در آنجا قرار داشته باشد؛ ج) در خصوص مسؤولیت مدنی غیرقراردادی، فعل تخلف یا نتیجه آن در قلمرو آن طرف رخ داده باشد؛ چ) در خصوص تعهد نفقه، اقامتگاه یا محل سکونت بستانکار در زمانی که رسیدگیها اقامه شده است در قلمرو آن طرف باشد؛ ح) اموال غیرمنقول موضوع دعوی در قلمرو آن طرف واقع شده باشد؛ خ) در خصوص وراثت، محل سکونت یا اقامتگاه متوفی در زمان فوت در قلمرو آن طرف بوده یا بخشهای اصلی اموال غیرمنقول وی در آنجا بوده باشد؛ یا د) در خصوص موضوعات مربوط به احوال شخصیه، محل سکونت یا اقامتگاه طرف دعوی در قلمرو آن طرف باشد.