ماده 4 قانون معاهده معاضدت دوجانبه در امور کیفری بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری کره
تعویق یا امتناع از معاضدت ۱ـ معاضدت میتواند رد شود اگر از دیدگاه طرف درخواستشونده: الف ـ درخواست، مربوط به جرمی سیاسی یا جرمی براساس قوانین نظامی باشد که بهموجب قانون عادی کیفری جرم محسوب نمیگردد؛ ب ـ اجرای درخواست به حاکمیت، امنیت، نظم عمومی یا دیگر منافع عمومی اساسی آن لطمه میزند یا با قانون اساسی کشور درخواستشونده مغایرت دارد؛ پ ـ دلایل اساسی برای این باور وجود دارد که درخواست معاضدت با هدف پیگرد یا مجازات شخص بهدلیل نژاد، جنسیت، مذهب، تابعیت یا دیدگاههای سیاسی شخص صورت گرفته یا اینکه جایگاه آن شخص ممکن است بنا به هر کدام از دلایل مزبور به مخاطره بیافتد؛ ت ـ درخواست، مربوط به پیگرد یا مجازات شخص بهدلیل رفتاری است که چنانچه در حوزه صلاحیت طرف درخواستشونده واقع میشد جرم محسوب نمیگردید؛ ث ـ درخواست، مربوط به پیگرد شخص بهدلیل جرمی است که آن شخص در خصوص آن جرم در طرف درخواستشونده بهطور قطعی تبرئه یا عفو گردیده یا محکومیت صادره را سپری نموده است؛ ج ـ درخواست، مربوط به پیگرد شخص بهدلیل جرمی است که دیگر نمیتوان آن شخص را درمورد آن جرم بهدلیل مرور زمان تحت پیگرد قرار داد، به شرط آنکه جرم در حوزه صلاحیت طرف درخواستشونده ارتکاب یافته باشد. ۲ـ در صورتیکه اجرای درخواست با تحقیقات یا پیگرد جاری در طرف درخواستشونده تداخل داشته باشد طرف درخواستشونده میتواند معاضدت را به تعویق بیاندازد. ۳ـ طرف درخواستشونده پیش از ردکردن درخواست یا به تعویق انداختن اجرای آن، با طرف درخواستکننده در مورد امکان ارائه معاضدت با رعایت شرایطی که طرف درخواستشونده ضروری میداند مشورت خواهد کرد. در صورتی که طرف درخواستکننده، معاضدت را منوط به این شرایط بپذیرد، از شرایط مزبور پیروی خواهد نمود. ۴ـ چنانچه طرف درخواستشونده از ارائه معاضدت امتناع نماید یا آن را به تعویق اندازد، طرف درخواستکننده را از دلایل امتناع یا تعویق آگاه خواهد نمود.