ماده 12 قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اندونزی در زمینه معاضدت حقوقی متقابل در امور کیفری
در دسترس بودن اشخاص زندانی جهت ادای شهادت یا ارائه معاضدت ۱ـ شخص زندانی در طرف درخواست شونده مشروط به رضایت خود میتواند بنا به درخواست بهطور موقت به طرف درخواست کننده منتقل شود تا در تحقیق یا ادای شهادت مساعدت نماید. طرف درخواست کننده موافقت خواهد نمود تا هر شرطی را که در این خصوص از جانب طرف درخواستشونده مقرر شده است، رعایت کند. ۲ـ طرف درخواست شونده صرفاً در صورتی شخص زندانی را به طرف درخواست شونده منتقل خواهد نمود که: الف) شخص مزبور آزادانه نسبت به انتقال رضایت داده باشد؛ و ب) طرف درخواست کننده موافقت نماید که هر شرط مقرر توسط طرف درخواست شونده در رابطه با حفاظت یا امنیت شخص موضوع انتقال را رعایت نماید. ۳ـ چنانچه لازم باشد شخص منتقلشده بهموجب قوانین طرف درخواستشونده تحت حفاظت قرار گیرد، طرف درخواست کننده آن شخص را تحت الحفظ نگه خواهد داشت و در پایان اجرای درخواست، شخص زندانی را بازخواهد گرداند. ۴ ـ چنانچه حکم صادره منقضی شود یا طرف درخواست شونده به طرف درخواست کننده توصیه نماید که لازم نیست شخص منتقلشده بیش از این تحت الحفظ نگه داشته شود، شخص مزبور آزاد خواهد شد و با وی به عنوان شخص حاضر در قلمرو طرف درخواست کننده بهموجب درخواست حضور وی رفتار خواهد شد.