ماده 10 قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اندونزی در زمینه معاضدت حقوقی متقابل در امور کیفری
اخذ شهادت ۱ـ طرف درخواست شونده تا اندازه ای که قوانین آن اجازه می دهد، بنا به درخواست، نسبت به اخذ شهادت و تحصیل اسناد از شخص از جمله شخص در حبس یا تمهید انتقال اقلام به قلمرو طرف درخواست کننده اقدام می نماید. ۲ـ شخصی که قرار است از وی در طرف درخواستشونده بهموجب درخواست طبق این ماده شهادت اخذ شود، در موارد زیر می تواند از ادای شهادت امتناع نماید: الف) قوانین طرف درخواست شونده به آن شخص اجازه دهد در شرایطی مشابه در جریان رسیدگی های کیفری طرف درخواست شونده از ادای شهادت امتناع نماید؛ یا ب) قوانین طرف درخواست کننده به آن شخص اجازه دهد در شرایطی مشابه در جریان رسیدگی های کیفری طرف درخواستشونده از ادای شهادت امتناع نماید. ۳ـ چنانچه هر شخصی در طرف درخواست شونده ادعا نماید که بهموجب قوانین طرف درخواست کننده حق یا تعهدی مبنی بر امتناع از ادای شهادت وجود دارد، آن طرف بنا به درخواست اطلاعیه ای رسمی در مورد وجود آن حق برای طرف درخواستشونده فراهم خواهد نمود. این اطلاعیه رسمی در صورت عدم وجود دلیل مخالف، دلیلی کافی برای مسائل مذکور در آن خواهد بود.