ماده 9 قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اندونزی در زمینه استرداد مجرمین
بازداشت موقت ۱ـ در موارد اضطراری، یک طرف میتواند در مورد شخص فراری به منظور استرداد، پیش از ارائه درخواست رسمی، از طرف دیگر درخواست بازداشت موقت کند، چنین درخواستی کتباً و از طریق مجاری پیشبینیشده در ماده (۵) این معاهده، سازمان پلیس جنائی بینالمللی(اینترپل) یا دیگر مجاری مورد توافق طرفها صورت خواهد گرفت. ۲ـ درخواست بازداشت موقت حاوی اطلاعات مذکور در بند (۲) ماده(۶) این معاهده، بیانیه مربوط به وجود قرار بازداشت و بیانیه مبنی بر اینکه درخواست رسمی استرداد شخص پس از بازداشت موقت صادر خواهد گردید، از طریق مجاری پیشبینی شده در ماده (۵) این معاهده خواهد بود. ۳ـ طرف درخواستشونده فوری طرف درخواستکننده را از نتیجه درخواست بازداشت موقت مطلع خواهد نمود. ۴ـ شخصی که بهطور موقت بازداشت شده است چنانچه مقامات صلاحیتدار طرف درخواستشونده ظرف مدت سیروز درخواست رسمی استرداد را دریافت ننموده باشند، آزاد خواهد شد. ۵ ـ آزادی شخص بر اساس بند(۴) این ماده مانع بازداشت مجدد و انجام جریان رسیدگی استرداد شخص مزبور چنانچه طرف درخواستشونده درخواست رسمی استرداد را دریافت کرده باشد، نمیباشد.