ماده 16 قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اندونزی در زمینه استرداد مجرمین
تسلیم اموال ۱ـ طرف درخواستشونده بر اساس درخواست طرف درخواستکننده تا آنجا که قوانین ملی آن اجازه میدهد، منافع حاصل از جرم، ابزار جرم و سایر داراییهایی را که میتواند به عنوان مدرک مورد استفاده قرار گیرد و در قلمرو طرف درخواستشونده یافت میشود، یا در اختیار شخص مورد درخواست باشد، توقیف نموده و چنانچه با استرداد موافقت شود، این اموال را به طرف درخواستکننده تحویل خواهد داد. ۲ـ در صورت موافقت با استرداد، اموال ذکرشده در بند (۱) این ماده، حتی اگر استرداد شخص به دلایل فوت، غیبت، فرار شخص مورد درخواست یا هر دلیل دیگری انجام نشود، به طرف درخواستکننده تحویل خواهد گردید. ۳ـ طرف درخواستشونده میتواند به منظور پیشبرد هرگونه رسیدگی کیفری در جریان، تحویل اموال فوق را تا پایان رسیدگیهای مذکور به تعویق اندازد یا به شرط این که طرف درخواستکننده اعاده آن را تعهد کند، اموال مزبور را موقتاً در اختیار قرار دهد. ۴ـ تسلیم چنین اموالی به حق مشروع طرف درخواستشونده یا طرف ثالث نسبت به اموال مزبور خدشهای وارد نخواهد ساخت. طرف درخواستکننده در صورت وجود حقوق مزبور و بنا به درخواست طرف درخواستشونده اموال تحویل داده شده را بدون تغییر پس از پایان رسیدگیها، در اسرع وقت عودت خواهد داد.