ماده 11 قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اندونزی در زمینه استرداد مجرمین

تسلیم ۱ـ چنانچه طرف درخواست‌شونده با درخواست استرداد موافقت نماید، طرفها در خصوص مکان، زمان و دیگر موضوعات مرتبط با تسلیم شخص مورد درخواست توافق خواهند نمود. طرف درخواست‌شونده مدت زمانی را که شخص مورد درخواست تا پیش از تسلیم در بازداشت به سر برده است به اطلاع طرف درخواست‌کننده خواهد رساند. ۲ـ اگر طرف درخواست‌کننده ظرف مدت پانزده روز که می‌تواند تا سی‌روز تمدید شود، از تاریخ مورد توافق برای تسلیم، شخص مورد درخواست را تحویل نگیرد، طرف درخواست‌شونده فوری آن شخص را آزاد خواهد کرد و می‌تواند هر درخواست جدید را از جانب طرف درخواست‌کننده برای استرداد آن شخص در مورد جرمی که به خاطر آن، استرداد درخواست‌شده است را رد کند. ۳ـ اگر یک طرف نتواند به دلایلی خارج از کنترل خود ظرف مدت توافق‌شده شخص مورد درخواست را تسلیم نموده یا تحویل بگیرد، طرف دیگر را فوری از این امر مطلع خواهد کرد. طرفها در مورد زمان و مکان جدید و موضوعات مربوط به اجرای استرداد با رعایت قوانین داخلی خود توافق خواهند نمود. در این صورت مفاد بند (۲) این ماده اعمال خواهد گردید.