ماده 9 قانون معاهده استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری کره
بازداشت موقت ۱ـ در مواقع اضطراری، یک طرف میتواند بازداشت موقت شخص مورد نظر را تا زمان ارائه درخواست استرداد درخواست نماید. درخواست بازداشت موقت میتواند از طریق مجاری دیپلماتیک یا بهطور مستقیم بین وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران و وزارت دادگستری جمهوری کره ارسال گردد. ۲ـ درخواست برای بازداشت موقت بهصورت کتبی و حاوی موارد زیر خواهد بود: الف) توصیفی از شخص مورد نظر، از جمله اطلاعاتی درباره تابعیت آن شخص؛ ب) شرحی راجعبه مکان شخص مورد نظر، اگر معلوم باشد؛ پ) شرح مختصری از وقایع پرونده، ازجمله، در صورت امکان زمان و مکان ارتکاب جرم؛ ت) توصیفی از قوانین نقض شده؛ ث) شرحی راجعبه وجود دستور جلب یا بازداشت یا محکومیت علیه شخص مورد نظر؛ و ج) شرحی راجعبه اینکه درخواست استرداد شخص مورد نظر متعاقباً ارسال خواهد شد. ۳ـ طرف درخواستکننده بیدرنگ از رسیدگی به درخواست خود و دلایل هرگونه رد شدن آن آگاه خواهد شد. ۴ـ شخصی که بهطور موقت بازداشت شده است را میتوان پس از سپری شدن سی روز از تاریخ بازداشت موقت بر اساس این معاهده از بازداشت آزاد نمود، مشروط بر آنکه طرف درخواستشونده درخواست رسمی برای استرداد و اسناد تأیید کننده مقرر در ماده (۷ ) این معاهده را دریافت ننماید. ۵ ـ اینکه شخص مورد نظر بهموجب بند (۴) این ماده از بازداشت آزاد گردیده است لطمهای به بازداشت بعدی و استرداد آن شخص وارد نخواهد کرد بهشرط آنکه درخواست استرداد و اسناد تأییدکننده آن در تاریخی مؤخر تحویل گردند.