ماده 19 قانون معاهده استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری کره

عبور ۱ـ تا آنجا که قانون طرف درخواست‌شونده اجازه می­دهد، اجازه حمل و نقل شخص مسـتردشده از سوی دولتی ثالـث به هر طـرف از طریق قلمرو طـرف دیگر بنا به درخواست کتبی ارائه‌شده از طریق مجاری دیپلماتیک یا به‌طور مستقیم بین وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران و وزارت دادگستری جمهوری کره می­تواند صادر گردد. درخواست مزبور حاوی توصیفی از شخص مورد انتقال، از جمله تابعیت وی و بیان مختصری درباره حقایق پرونـده خواهد بود. شخص در حال عبور را می­توان در بازداشت نگه داشت. ۲ـ هر گاه حمل ونقل هوایی مورد استفاده قرار گیرد و هیچگونه فرودی در قلمرو طرف عبور را برنامه­ریزی نشده باشد نیازی به اخذ اجازه عبور نخواهد بود. چنانچه فرود برنامه­ریزی‌نشده­ای در قلمرو آن طرف اتفاق بیافتد آن طرف می­تواند از طرف دیگر بخواهد که درخواست عبور به شرح مقرر در بند (۱) این ماده را ارائه دهد. طرف عبور شخص مورد انتقال را تا زمان ادامه یافتن انتقال در بازداشت نگه خواهد داشت به شرط آنکه درخواست ظرف نود و شش ساعت پس از فرود برنامه‌ریزی نشده دریافت شود. ۳ـ اجازه عبور حاوی اجازه مقامات همراه برای دریافت مساعدت از مراجع طرف عبور در حفظ بازداشت خواهد بود. ۴ـ هرگاه شخصی به‌موجب بند (۳) این ماده در بازداشت نگه داشته شود، چنانچه انتقال ظرف مدت متعارفی ادامه نیابد طرفی که شخص در قلمرو آن نگه داشته می‌شود می­تواند دستور دهد که آن شخص آزاد شود.