ماده 17 قانون معاهده استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری کره
قاعده اختصاصی بودن ۱ـ شخصی که بهموجب این معاهده مسترد میگردد در طرف درخواستکننده، بازداشت، محاکمه یا مجازات نخواهد شد، مگر برای موارد زیر: الف) جرمی که استرداد در مورد آن پذیرفته شده است یا جرمی با عنوان متفاوت براساس همان حقایقی که استرداد بر مبنای آنها پذیرفته شده است، مشروط بر آنکه چنین جرمی قابل استرداد باشد یا جرمی سبکتر باشد؛ ب) جرمی که پس از تحویل شخص ارتکاب یافته باشد؛ پ) جرمی که درباره آن طرف درخواستشونده به بازداشت، محاکمه یا مجازات شخص رضایت دهد. از نظر جزء (پ) این بند: (۱) طرف درخواستشونده میتواند ارائه اسناد درخواستشده در ماده (۷) را الزام نماید؛ (۲) سابقه قانونی اظهارات صورت گرفته توسط شخص مستردشده در رابطه با جرم، در صورت وجود، به طرف درخواستشونده ارائه خواهد شد؛ و (۳) در حالیکه درخواست تحت رسیدگی است طرف درخواستکننده میتواند شخص مستردشده را برای مدتی که ممکن است طرف درخواستشونده اجازه دهد بازداشت کند. ۲ـ شخصی که بهموجب این معاهده مسترد شده است بهدلیل جرمی که پیش از تحویل وی ارتکاب یافته است توسط طرف درخواستکننده به دولت ثالثی مسترد نخواهد شد مگر آنکه طرف درخواستشونده رضایت دهد. ۳ـ بندهای (۱) و (۲) این ماده اعمال نخواهد شد چنانچه شخص مستردشده: الف) پس از ترک قلمرو طرف درخواستکننده بهطور داوطلبانه به آن بازگردد؛ یا ب) قلمرو طرف درخواستکننده را ظرف سی روز پس از تاریخی که برای ترک کردن آن آزاد بوده است، بهاستثنای شرایط خارج از کنترل وی، ترک نکند.