ماده 6 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان

مشمولان این قانون قبل از انجام تعهدات قانونی مجاز به خروج از کشور نمی‌باشند بجز در موارد زیر: ۱ - برای درمان بیماری خود یا به عنوان همراه با همسر، پدر و مادر، فرزند، برادر یا خواهر بیمار خود به تشخیص و تأیید وزارت بهداشت و درمان‌و آموزش پزشکی. ۲ - حج واجب. ۳ - انجام مأموریت‌های کوتاه مدت اداری حداکثر به مدت یک ماه. ۴ - برای اعضاء هیأت علمی مراکز آموزشی جهت شرکت در کنفرانس‌های علمی، دوره‌های آموزشی، بازآموزی، بورس‌ها، مأموریت‌های‌آموزشی. ۵ - به تبعیت از همسر در مورد آن دسته از مشمولان که همسر آنان از بورس آموزشی یا مأموریت آموزشی بیشتر از چهار ماه استفاده می‌نمایند. ۶ - اتباع خارجی که به تبعیت از همسر تابعیت کشور جمهوری اسلامی ایران را پذیرفته‌اند. ۷ - شرایط استثنایی دیگر به استناد آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به پیشنهاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به تصویب هیأت وزیران‌خواهد رسید. ‌تبصره ۱ - افرادی که خدمت وظیفه عمومی را نگذرانده‌اند از لحاظ خروج از کشور تابع قانون وظیفه عمومی خواهند بود. ‌تبصره ۲ - مدت مأموریت‌های آموزشی بیشتر از چهار ماه جزء خدمت موضوع این قانون محسوب نمی‌شود. ‌