ماده 1 قانون مربوط به تبهکارانی که اطفال را به قصد فروش یا مطالبه وجه یا مال می ربایند

ماده ۲۰۲ و ۲۰۳ قانون کیفر عمومی به شرح زیر اصلاح می‌شود: ‌ماده ۲۰۲ - هر کس شخصاً یا توسط دیگری طفلی را که به سن ۱۵ سال تمام نرسیده به قصد انتقام یا فروش یا مطالبه وجه یا مال یا به هر منظور سوء‌دیگری بدزدد یا به حیله یا به اکراه برباید یا مخفی کند به حبس مجرد از سه سال تا ده سال محکوم خواهد شد و در این حال اگر مرتکب شخصاً یا‌توسط دیگری به مجنی‌علیه آزار یا آسیب جسمانی یا حیثیتی برساند مجازات مرتکب حبس با اعمال شاقه از پنج سال تا پانزده سال خواهد بود و هر گاه‌آسیب وارد شده منتهی به یکی از نتایج مندرجه در ماده ۱۷۲ قانون کیفر عمومی بشود مرتکب به حبس دایم با اعمال شاقه محکوم خواهد شد و در‌صورتی که مجنی‌علیه به سبب ربوده شدن یا اخفا یا آسیبهای وارده فوت کند مجازات مرتکب اعدام است. ‌ماده ۲۰۳ - هر گاه مجنی‌علیه مذکور در ماده ۲۰۲ بیش از پانزده سال داشته باشد مجازات مرتکب حداقل مجازاتهای مذکور در آن ماده خواهد بود مگر‌در صورتی که آسیب وارده موجب فوت مجنی‌علیه گردد که در این صورت مجازات مرتکب اعدام است. ‌تبصره - در مورد دو ماده مذکور در فوق دادگاه در صورتی می‌تواند طبق ماده ۴۴ قانون کیفر عمومی مجازات را تخفیف دهد که مرتکب مجنی‌علیه را‌قبل از صدور کیفر خواست به اولیای او یا ضابطین دادگستری تسلیم و رضایت مجنی‌علیه و یا در مورد اطفال رضایت ولی او را فراهم نماید و در مورد‌مجازات اعدام دادگاه در صورت گذشت مدعی خصوصی مجازات را فقط یک درجه تخفیف خواهد داد. ‌قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه سه‌شنبه یازدهم آذر ماه یک هزار و سیصد و سی و هفت به تصویب‌مجلس شورای ملی رسید. ‌نایب رییس مجلس شورای ملی - عماد تربتی ‌قانون بالا در جلسه ۱۳۳۶.۳.۳۰ به تصویب مجلس سنا رسیده است.