ماده 145 قانون محاکمات نظامی
قانون اصول محاکمات جزایی مرعی نخواهد شدسوألاتی که از آنها میشود فقط برای مزید اطلاعات است. ماده صد و بیست و دوم - در موردی که یکی از شهود حضور به هم رساند دیوان حرب میتواند محاکمه را تعقیب نماید و اگر شاهد غایب کتباً ادایشهادت نموده باشد شهادتنامه او در محکمه قرائت میشود. ماده صد و بیست و سوم - چنانچه پس از محاکمه معلوم شود اظهارات یکی از شهود بر خلاف واقع بوده است رییس دیوان حرب میتواند بنا برتقاضای مدعیالعموم یا متهم و حتی رأساً امر به توقیف فوری شاهد نماید و اگر شاهد کاذب تابع محاکم نظامی باشد رییس یا شخصاً یا به وسیله یکیاز قضات شروع به استنطاق مینماید پس از خاتمه استنطاق مقدماتی دوسیه آن برای فرمانده ناحیه مربوطه ارسال میگردد. چنانچه شاهد مزبور تابع محاکم نظامی نباشد رییس پس از تهیه صورتجلسه لدیالاقتضاء شاهد مزبور را با صورتجلسه نزد نزدیکترین مدعیالعمومعدلیه اعزام میدارد. ماده صد و بیست و چهارم - مقررات مواد ۲۲۹ - ۲۴۵ - ۳۸۳ - ۳۸۴ - ۳۸۵ - ۳۸۶ - ۳۸۷ - ۳۸۹ - ۳۹۱ - ۳۹۲ - ۳۹۲ - ۳۹۴ - ۳۹۷ - ۳۹۸- ۳۹۹ اصول محاکمات جزایی در دیوان حرب نیز لازمالرعایه است. ماده صد و بیست و پنجم - در موارد استثنایی و فوقالعاده ممکن است رسیدگی و محاکمه بدون انقطاع ادامه پیدا کند رییس نمیتواند دیوان حربرا تعطیل کند مگر در فواصل لازمه برای استراحت قضات و شهود و متهمین. در صورتی که یکی از شهود که شهادت او حائز اهمیت است حاضر نشده باشد یا اگر کذب اظهارات یکی از شهود معلوم گردد و حکم توقیف او صادرشود یا یک امر مهمی باقی مانده باشد که باید کشف گردد در هر یک از این موارد جلسه دیوان حرب ممکن است تعطیل شود. تعطیل جلسه به اکثریت آراء مقرر میگردد و در صورتی که تعطیل بیش از ۴۸ ساعت به طول انجامد محاکمه باید تماماً از سر شروع شود. ماده صد و بیست و ششم - رییس شروع به تحقیقات از متهم و استماع شهادت شهود مینماید پس مدعیالعموم ادعانامه خود را قرائت و نسبت بهدلایلی که باعث تأیید اتهام میشود. توضیحات میدهد و بعد از آن دفاع متهم و مدافع و استماع میشود مدعیالعموم در صورتی که لازم بداند میتوانددفاعیات متهم یا وکیل مدافع او را رد نماید در این صورت باید متهم یا وکیل مدافع او به اظهارات ثانوی مدعیالعموم جواب دهند به نحوی که در هرحال دفاع آخری با متهم یا وکیل مدافع او باشد. بالاخره رییس دیوان حرب از متهم سوأل میکند آیا دلایل دیگری برای دفاع خود دارد یا خیر و پس از آن ختم جلسه را اعلام میکند. ماده صد و بیست و هفتم - پس از اعلان ختم جلسه رییس امر میدهد متهم را از جلسه خارج نمایند. قضات به اتاق مشاوره میروند و اگر اتاق مخصوصی برای شور نباشد رییس خود اتاق دیوان حرب را خلوت مینماید قبل از این که حکم صادر شودقضات نمیتوانند متفرق شوند یا با احدی داخل مذاکره گردند. شور در غیاب مدعیالعموم و منشی به عمل میآید. قضات اسناد و مدارک جریان محاکمه را تحت مطالعه قرار میدهند ولی هیچ گونه مدرک جدیدیرا که به اطلاع مدعیالعموم و وکیل مدافع نرسیده باشد نمیتوانند بپذیرند. خواه راجع به اصل موضوع و خواه در خصوص علل مخففه یا مشدده و درصورت اقتضاء راجع به تعلیق مجازات به طور مخفی رأی داده میشود هر یک از قضات رأی خود را نفیاً یا اثباتاً در روی یک ورقه نوشته در ظرفمخصوصی میاندازد. ماده صد و بیست و هشتم - در مورد هر یک از متهمین سوألاتی به ترتیب ذیل از طرف رییس طرح میشود: ۱ - آیا متهم جرمی را که به او نسبت داده میشود مرتکب شده است یا خیر؟ ۲ - آیا وقوع جرم مقرون به علل مشدده است یا خیر؟ ۳ - آیا طریقی قانوناً برای معافیت مقصر موجود است یا خیر؟ چنانچه سن متهم کمتر از شانزده سال تمام باشد رییس میتواند این سوأل را هم علاوه کند که آیا متهم ممیز بوده است یا خیر؟ ماده صد و بیست و نهم - جواب سوألات مقرره در ماده فوق نمیتواند بر علیه متهم تأثیربخش شود مگر به اکثریت آراء. در صورتی که دیوان حرب مرکب از ۷ نفر باشد اکثریت ۵ نفر معتبر است. ماده صد و سیام - چنانچه متهم مقصر شناخته شود دیوان حرب در تعیین مجازات او شور میکند در موقعی که قانون اجازه میدهد علل مخففهجرم پذیرفته شود اگر دیوان حرب وجود علل مزبوره را در حق متهم قائل گردد باید آن را به اکثریت تام معین نماید. مجازات به اکثریت مزبوره در