ماده 9 قانون مالیات بر درآمد و املاک مزروعی و مستغلات و حق تمبر

کلیه مستغلات از قبیل خانه‌ها - دکاکین - مغازه‌ها - کاروانسراها - گاراژها - انبارها - مهمانخانه‌ها - نمایشگاهها - یخچالها -‌قهوه‌خانه‌ها حمامها و میدانهای شهر و به طور کلی هر ساختمان و بنا یا محوطه‌ای که محل کسب و کار مالک نبوده و مالک آن به طریق اجاره درآمدی از‌آن تحصیل کند مشمول مالیات بر درآمد می‌باشد. ‌صدی هشتاد از مال‌الاجاره سالانه درآمد خالص منظور می‌شود به استثناء حمامها که ۷۰ درصد خواهد بود. ‌تبصره ۱ - درآمد مستغلات مزبور از روی اجاره‌نامه رسمی و یا حکم تعدیل اجاره بهاء و چنانچه اجاره‌نامه رسمی تنظیم نشده و یا مالک به‌تقاضای دارایی ارائه ندهد با نظر هیأتی مرکب از کارشناسان دارایی و شهرداری و ثبت اسناد تعیین خواهد شد (‌نظری که هیأت مزبور به اکثریت اعلام‌می‌دارد قابل اعتراض است) ‌طرز تشخیص و رسیدگی و موعد اعتراض به موجب آیین‌نامه تعیین خواهد شد. ‌تبصره ۲ - مالک مستغل مکلف است تخلیه مستغل را به اداره دارایی اطلاع دهد و مادام که اطلاع ندهد مستغل در قید اجاره محسوب می‌شود و‌نیز موظف است ظرف دو ماه از تاریخ تنظیم اجاره‌نامه رونوشت آن را به اداره دارایی تسلیم نماید. ‌تبصره ۳ - مالیات مستغلات در ظرف سال با تسلیم اظهارنامه به اقساط سه‌گانه مساوی (‌آخر - آخر آبان - آخر بهمن) به مأخذ صدی ده درآمد‌خالص وصول می‌شود. ‌تبصره ۴ - اشخاصی که در ماه مجموعاً سه هزار ریال یا کمتر مال‌الاجاره مستغلات دریافت می‌نمایند از پرداخت مالیات مستغلات معافند. ‌تبصره ۵ - مستغلات جدیدالبنا و مستغلاتی که به واسطه حوادث غیر مترقبه مانند زلزله و حریق و امثال آن‌ها محتاج به تجدید بنا گردد (‌در مورد‌آن قسمتی که محتاج به تجدید بنا است) و مستغلاتی که در آن تغییر اساسی داده شود که در حکم تجدید بنا باشد از تاریخ اختتام بنا تا مدت سه سال از‌اداء مالیات معاف خواهد بود به شرط آن که قبل از خاتمه بنا مالک مراتب را کتباً به دارایی محل اطلاع دهد و دارایی مکلف است پس از تصدیق گواهی‌معافیت صادر و به مالک تسلیم نماید. فصل نهم - مالیات املاک مزروعی ‌