ماده 128 قانون مالیاتهای مستقیم

قرائن مالیاتی عبارت است از عواملی که در هر رشته از مشاغل با توجه به موقعیت شغل برای تشخیص درآمد مشمول مالیات به طور‌علی‌الراس به کار می‌روند و فهرست آن به شرح زیر می‌باشد: ۱ - سرمایه. ۲ - خرید سالانه. ۳ - فروش سالانه. ۴ - درآمد ناویژه. ۵ - ارزش اجاری سالانه محل کسب و کار. ۶ - پرداختی به کارگران و کارکنان. ۷ - ظرفیت تولید در کارخانجات. ۸ - مقدار مواد اولیه که به مصرف رسیده است. ۹ - تعداد اتاق یا تخت هتل و مسافرخانه. ۱۰ - ظرفیت وسائط رانندگی و سایر وسائل حمل و نقل. ۱۱ - تعداد کشتار در مورد قصابها و کشتارکنندگان. ۱۲ - تعداد تختخواب و پزشک و جراح و بیمار در بیمارستان و نظایر آن. ۱۳ - تعداد نمره و دوش گرمابه. ۱۴ - میزان انتشار روزنامه و مجله و تعداد مشترکین یا میزان فروش و بهای آگهی. ۱۵ - جمع کل وجوهی که بابت حق تحریر و حق‌الزحمه وصول مالیات و عوارض و مصرف تمبر عاید دفترخانه اسناد رسمی می‌شود یا میزان‌تمبر مصرفی آنها. ۱۶ - سابقه مالیاتی. ‌تبصره - ممیز مالیاتی باید از بین قرائن مذکور در این ماده قرینه یا قرائنی را که با نوع و حدود فعالیت مؤدی منطبق و با وضع او متناسب‌تر تشخیص‌می‌دهد انتخاب و دلائل انتخاب نوع و رقم آن را توجیه کند. ‌