ماده 1 قانون عفو و بخشودگی قسمتی از مجازات محکومین به مناسبت جشن دو هزار و پانصدساله بنیانگذاری شاهنشاهی ایران

به مناسبت جشن دو هزار و پانصدساله بنیانگذاری شاهنشاهی ایرانی کیفر کسانی که تا تاریخ تصویب این قانون در دادگاههای دادگستری‌محکومیت قطعی پیدا کرده‌اند به شرح زیر بخشوده می‌شود: ‌الف - مجازات محکومین به حبس دائم در صورت نبودن مدعی خصوصی و یا گذشت او به ده سال و در صورت عدم گذشت مدعی خصوصی‌به ۱۵ سال حبس تبدیل می‌شود. ب - در مورد کسانی که به سایر مجازاتهای جنایی محکوم شده‌اند در صورت نبودن مدعی خصوصی یا گذشت او نصف مدت مجازات و در‌صورت عدم گذشت مدعی خصوصی یک سوم آن بخشوده می‌شود. ج - در مورد محکومین به حبس تأدیبی یا حبس در دارالتأدیب در صورت نبودن مدعی خصوصی یا گذشت او دو سوم و در صورت عدم گذشت‌مدعی خصوصی یک سوم مجازات بخشوده می‌شود. ‌د - مجازات‌های نقدی محکومین تا میزان یک میلیون ریال بخشوده می‌شود و نسبت به باقیمانده جریمه ایام بازداشت بدل از جریمه قبلی آنها از‌قرار روزی پانصد ریال احتساب خواهد شد. ‌تبصره ۱ - در مورد کسانی که متضامناً به پرداخت جریمه نقدی محکوم شده‌اند کل جریمه نقدی بین آنان به تساوی تقسیم می‌شود و هر یک‌نسبت به سهم خود مشمول مقررات بند (‌د) این ماده خواهند بود. به طور کلی کسانی که در هر مورد به پرداخت جریمه نقدی به نحو تضامن محکوم و‌در اجرای ماده یک اضافی به قانون آیین دادرسی کیفری به علت عدم معرفی مال یا عدم دسترسی به اموال آنان بازداشت می‌شوند جریمه نقدی مورد‌حکم بین آنان بالسویه تقسیم و به مبنای احتساب بازداشت بدل از جریمه قرار می‌گیرد. ‌تبصره ۲ - محکومینی که تا تاریخ تصویب این قانون غرامت یا جریمه نقدی خود را تقسیط کرده‌اند تا میزان یک میلیون ریال از پرداخت باقیمانده‌اقساط معاف هستند. ‌تبصره ۳ - کسانی که به سبب ارتکاب جنحه و جنایت نسبت به اطفال (‌موضوع فصل سوم از باب سوم قانون مجازات عمومی) و سارقینی که به‌لحاظ داشتن سابقه به موجب شقوق ماده ۲۵ اصلاحی قانون مجازات عمومی محکوم شده‌اند و همچنین محکومین مربوط به جرائم مواد مخدر (‌در‌مورد مجازات حبس) از شمول این قانون مستثنی هستند. ‌