ماده 3 قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی

اهداف و وظایف حوزه بیمه‌ای به شرح زیر می‌باشد: ‌الف - گسترش نظام بیمه‌ای و تأمین سطح بیمه همگانی برای آحاد جامعه با‌اولویت دادن به بیمه‌های مبتنی بر بازار کار و اشتغال. ب - ایجاد هماهنگی و انسجام بین بخش‌های مختلف بیمه‌های اجتماعی و‌درمانی. ج - اجرای طرح بیمه اجباری مزدبگیران. ‌د - تشکیل صندوقهای بیمه‌ای مورد نیاز ازقبیل بیمه حرف و مشاغل آزاد (‌خویش‌فرمایان و شاغل غیردائم)، بیمه روستائیان و عشایر، بیمه خاص زنان بیوه و‌سالخورده و خودسرپرست و بیمه خاص حمایت از کودکان. ‌هـ - گسترش بیمه‌های خاص جبران خسارات ناشی از حوادث طبیعی ازقبیل‌سیل، خشکسالی، زلزله و طوفان. ‌و - پشتیبانی حقوقی از بیمه‌های تکمیلی. ‌ز - نظارت بر عملکرد صندوقهای بیمه‌ای. ح - پیگیری اصلاح اساسنامه‌های شرکتها و صندوقهای بیمه‌ای به نحوی که اصل‌بنگاهداری برای شرکتها و صندوقهای بیمه‌ای لحاظ شود. ط - نظارت بر تعادل منابع و مصارف صندوقها براساس علم محاسبات بیمه‌ای. ی - اطلاع رسانی درخصوص خدمات بیمه‌ای. ‌تبصره ۱ - هر صندوق بیمه‌ای می‌تواند در یکی از دو حوزه بیمه اجتماعی و‌درمانی و یا در هر دو فعالیت نماید. ‌تبصره ۲ - دولت مکلف است ظرف مدت دو سال از تاریخ ابلاغ این قانون، امکان‌تحت پوشش بیمه قرارگرفتن اقشار مختلف جامعه از جمله روستائیان، عشایر و شاغلین‌فصلی را فراهم نماید. ‌تبصره ۳ - تعهدات قبلی سازمانها و صندوقهای بیمه‌گر به افراد تحت پوشش‌مشروط بر آن که فقط در یک سازمان یا صندوق عضویت داشته‌اند کماکان به قوت خود‌باقی است و مازاد بر آن درصورت تأمین منابع و بار مالی لازم از سوی این نظام برقرار‌خواهد شد. ‌