ماده 1 قانون راجع به تبدیل درجه استوار یکم های خلبانی و فنی نیروی هوایی به ستوانیار سومی

استوار یکم‌های خلبانی و فنی نیروی هوایی که حداقل دارای گواهینامه سوم متوسطه بوده و بیش از چهار سال تمام در درجه اخیر‌قدمت خدمت داشته باشند پس از طی دوره آموزشگاه ستوانیاری به درجه ستوانیار سومی مفتخر می‌گردند. ‌تبصره ۱ - ستوانیاری دارای درجات ۳ و ۲ و ۱ می‌باشد که به ترتیب ستوانیار سومی - ستوانیار دومی - ستوانیار یکمی نامیده می‌شوند. ‌تبصره ۲ - حداقل مدت توقف در هر یک از درجات ستوانیار سومی و ستوانیار دومی برای ترفیع به درجه بالاتر پنج سال تمام می‌باشد. ‌تبصره ۳ - حقوق درجه این قبیل درجه‌داران در درجات ستوانیار سومی و ستوانیار دومی و ستوانیار یکمی به ترتیب معادل حقوق درجه ستوان‌سومی - ستوان دومی - ستوان یکمی بوده و میزان حقوق سنواتی آنان معادل یک دهم (۱۰).(۱) حقوق مندرج در ماده ۵۱ قانون استخدام نیروهای‌مسلح شاهنشاهی خواهد بود. ‌تبصره ۴ - شرایط ورود و سایر مقررات مربوط به آموزشگاه ستوانیاری برابر اساسنامه‌ای که به وسیله نیروی هوایی پیشنهاد و به تصویب وزارت‌جنگ می‌رسد تعیین خواهد شد. ‌تبصره ۵ - در مورد درجه‌داران خلبان و فنی نیروی هوایی مقررات این قانون جانشین مقررات ماده ۲۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی‌و سایر مقررات مربوط به افسریاران خواهد بود. ‌قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره است در جلسه پنجشنبه بیست و پنجم آذر ماه یک هزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس‌شورای ملی رسید. ‌نایب رئیس مجلس شورای ملی - دکتر موسی عمید ‌قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸.۱۰.۱۵ به تصویب مجلس سنا رسیده است.