ماده 1 قانون راجع به افزایش اعتبارات کشاورزی
بانک ملی ایران مکلف است از محل وجوه حاصله از ارزیابی پشتوانه اسکناس موضوع قانون مصوب تیر ماه ۱۳۳۳ و قانون راجع بهاصلاح قانون تثبیت پشتوانه اسکناس مصوب اردیبهشت ۱۳۳۶ مبلغ سه هزار و پانصد میلیون ریال در اختیار بانک کشاورزی بگذارد که به مصرف وامدر امور کشاورزی برسد ترتیب پرداخت مبلغ فوقالذکر به بانک کشاورزی به قرار زیر خواهد بود: مبلغ نهصد و بیست میلیون ریال پس از تصویب این قانون هشتصد و شصت میلیون ریال در فروردین ۱۳۳۸ هشتصد و چهل میلیون ریال در فروردین۱۳۳۹ چهارصد و پنجاه میلیون ریال در فروردین ۱۳۴۰ و چهارصد و سی میلیون ریال در فروردین ۱۳۴۱. تبصره ۱ - بانک کشاورزی مکلف است که لااقل صدی هشتاد از وجوه فوق را به مصرف وامهای کشاورزی شهرستانهای کشور اختصاص دهد. تبصره ۲ - بانک کشاورزی میتواند از اعتبارات سالهای آینده نیز جهت اعطاء وامهای کوتاه مدت برای صندوقهای روستایی استفاده نماید. تبصره ۳ - حداکثر بهره وامهای کشاورزی فوق به هیچ عنوان از ۶% نباید تجاوز کند. تبصره ۴ - بانک کشاورزی به هیچ وجه مجاز نیست که اصل وجوه این اعتبار را به مصرف خرید اثاثیه و اتومبیل و امور ساختمانی خود و یا پاداشو اضافه کار مأموران بانک کشاورزی برساند.