ماده 1 قانون راجع به اصلاح قانون افزایش اعتبارات کشاورزی
مواد ۱ و ۴ قانون افزایش اعتبارات کشاورزی مصوبه ۱۳۳۶.۱۲.۲۹ به شرح زیر اصلاح میگردد: ماده ۱ - بانک ملی ایران مکلف است از محل وجوه حاصله از ارزیابی پشتوانه اسکناس موضوع قانون مصوب تیر ماه ۱۳۳۳ و قانون راجع به اصلاحقانون تثبیت پشتوانه اسکناس مصوب اردیبهشت ۱۳۳۶ مبلغ سه هزار و پانصد میلیون ریال به تدریج که مورد احتیاج بانک کشاورزی میگردد دراختیار بانک مزبور بگذارد که به مصرف وام در امور کشاورزی برسد. تبصره ۱ - بانک کشاورزی مکلف است لااقل صدی هشتاد از وجوه فوق را به مصرف وامهای کشاورزی شهرستانهای کشور اختصاص دهد. تبصره ۲ - حداکثر بهره وامهای کشاورزی به هیچ عنوان از شش درصد (۶%) نباید تجاوز کند بانک کشاورزی به صندوقهای روستایی و شرکتهایتعاونی کشاورزی بیش از سه درصد (۳%) بهره برای وام منظور نخواهد داشت. تبصره ۳ - بانک کشاورزی به هیچ وجه مجاز نیست که وجوه این اعتبار را به مصرف خرید اثاثیه و اتومبیل و امور ساختمانی خود و یا پاداش و اضافهکار مأموران بانک کشاورزی برساند. تبصره ۴ - حداقل هفتصد میلیون ریال از وجوه فوق منحصراً جهت وام به وسیله صندوقهای روستایی و شرکتهایی تعاونی که تحت نظر بانککشاورزی اداره میشوند تخصیص داده خواهد شد. تبصره ۵ - اسناد ذمهای که از طرف گیرندگان وام به شعب و نمایندگیهای بانک کشاورزی داده شده و همچنین اسناد ذمه مربوط به صندوقهای روستاییو شرکتهای تعاونی که تحت نظر بانک اداره میشود تا میزان بیست هزار ریال در حکم اسناد رسمی است لازمالاجراء خواهد بود. ماده ۴ - وزارتخانههای دارایی - کشاورزی - دادگستری مسئول اجرای این قانون میباشند. قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده متضمن دو ماده اصلاح شده و پنج تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکًًشنبه بیست و ششم دیماه یک هزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رییس مجلس شورای ملی - رضا حکمت قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸.۹.۲۴ به تصویب مجلس سنا رسیده است