ماده 111 قانون حقوق و مزایای مستمر، پس انداز ثابت، حق بیمه و بیمه درمانی مشمولین قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
قانون ارتش حداقل به مدت یک سال مشغول خدمت بوده یامیباشند، برای سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال در آخرین درجه یا رتبه. تبصره ۱ - آن گروه از نظامیان تطبیق شده با قانون ارتش به استثنای پرسنل مذکور در این ماده در صورتی که به وجود داشتن شایستگی و کارآییلازم و داشتن چهار سال قدمت خدمت در درجه ستوانیکمی امکان اعطاء درجه سروانی به آنان وجود نداشته باشد در خاتمه بیست و نهمین سالخدمت از ارتقاء حقوقی به درجه مزبور برخوردار میگردند. تبصره ۲ - فارغالتحصیلان آموزشگاههای افسری و همافری سابق و دوره اول دانشکده علوم نظامی، به استثناء پرسنل مذکور در این ماده و پرسنلیکه در طول خدمت تغییر وضعیت یا تغییر مدرک تحصیلی دادهاند، در صورتی که با وجود داشتن شایستگی و کارآرایی لازم و نداشتن عقبافتادگیهایناشی از تنبیهات مؤثر در ترفیع امکان اعطاء هفتمین ارتقاء حقوقی به آنان وجود نداشته باشد در خاتمه بیست و نهمین سال خدمت از ارتقاء حقوقیهفتم برخوردار میگردند. تبصره ۳ - کلیه پرسنل مشمول این ماده و تبصرههای فوق در صورتی که به هر علت به ارتقاء درجه یا رتبه بعدی نائل گردند از همان تاریخ به همانمیزان به جای ارتقاء حقوقی فوق از ارتقاء حقوقی مربوط به درجه یا رتبه جدید برخوردار خواهند شد.