ماده 4 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع

سازمان جنگلبانی ایران مجاز است خارج از حوزه اجرای طرحهای جنگلداری اجازه قطع درخت و تهیه چوب و هیزم و زغال را بدون طرح در موارد زیر بدهد: ۱- بهرهبرداری از درختان گردو. ۲- استفاده از درختان افتاده و سیل آورده و خشکیده و سوخته و مریض و آفت زده و تنه درختان بازداشتی به شرطی که در تمام موارد سازمان جنگلبانی خود مستقیماً بهرهبرداری نماید. ۳- در مواردی که تأمین مصارف روستایی در طرحهای جنگلداری حوزه مربوط پیشبینی نشده و یا به تشخیص سازمان جنگلبانی کافی نباشد در این صورت سازمان جنگلبانی میتواند به روستاییان دهکدههای مجاور جنگل و جنگلنشینان بدون دریافت عوارض و بهره مالکانه منحصراً برای مصارف روستایی محلی به میزان احتیاج اجازه بهرهبرداری بدهد. ۴- قطع درختانی که برای احداث جادهها یا تعریض آنها و یا تأمین مسیر و حفاظت شبکههای مخابراتی و برق یا ایجاد مجاری آبیاری و مخازن و سدها و تأسیسات نظامی و بهرهبرداری از معادن در مناطق جنگلی ضرورت داشته باشد. ۵- بهرهبرداری از بیشههای طبیعی و جنگلهای شمشاد و تودههای جنگلی در صورتی که طبق نظر سازمان جنگلبانی ایران امکان اجرای طرح جنگلداری برای منابع فوق وجود نداشته باشد. ۶- در مواردی که از طرف سازمان جنگلبانی اجازه تبدیل اراضی جنگلی و عملیات اصلاحی و احیایی و پیوند زنی و جنگلکاری و بررسیهای مختلف و احداث پارک و مراکز آموزشی در جنگلها و مراتع مشجر داده میشود.