ماده 201 قانون حدود و قصاص و مقررات آن

محاربه و افساد فی‌الارض از راههای زیر ثابت می‌شود: ‌الف - با یک بار اقرار به شرط آنکه اقرارکننده بالغ و عاقل و اقرار او با قصد و اختیار باشد. ب - با شهادت فقط دو مرد عادل. ‌تبصره ۱ - شهادت مردمی که مورد تهاجم محاربان قرار گرفته‌اند، به نفع همدیگر پذیرفته نیست. ‌تبصره ۲ - هر گاه عده‌ای مورد تهاجم محاربان قرار گرفته باشند شهادت اشخاصی که بگویند به ما آسیبی نرسیده نسبت به دیگران پذیرفته است. ‌تبصره ۳ - شهادت اشخاصی که مورد تهاجم قرار گرفته‌اند اگر که به منظور اثبات محارب بودن مهاجمین باشد و شکایت شخصی نباشد، پذیرفته‌است: ۳ - حد محاربه و افساد فی‌الارض ۱ - قتل ۲- آویختن به دار ۳- قطع دست راست و پای چپ ۴- تبعید. انتخاب هر یک از این امور چهارگانه به اختیار قاضی است. ولی در صورتی که‌اجراء بعض از مجازاتها دارای مفسده‌ای باشد.، نمی‌تواند آن را انتخاب نماید خواه کسی را کشته یا مجروح کرده یا مال او را گرفته باشد و خواه هیچ یک‌از این کارها را انجام نداده باشد. ‌