ماده 9 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده (۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
بهمنظور ارتقای سطح کیفی و بهرهوری، نیروی انسانی شرکتهای صنعتیبا مشارکت تشکل کارگری و مدیریت هر شرکت مشخص میگردد. درصورت توافق طرفیندر زمینه نیروی انسانی موردنیاز و مازاد، نیروی مازاد با دریافت حداقل دوماه آخرین مزد ومزایا بابت هر سال سابقه کار در واحد یا به وجه دیگری که توافق شود، مطابق ضوابط بند(الف) ماده (۷) قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹.۶.۲۶ تحت پوشش بیمه بیکاری قرارمیگیرند. درصورت عدم حصول توافق بین تشکل کارگری واحد و کارفرما، موضوع بانظرات طرفین به کارگروهی متشکل از نمایندگان دولت (وزارتخانههای صنایع و معادن، کار و امور اجتماعی و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور) و سازمان تأمین اجتماعی وتشکلهای عالی کارفرمایی و کارگری احاله و حسب نظر کمیته مذکور، کارگران مازاد باپرداخت حق سنوات مقرر در قانون کار مطابق ضوابط بند (الف) ماده (۷) قانون بیمهبیکاری مصوب ۱۳۶۹.۶.۲۶ تحت پوشش بیمه بیکاری قرار میگیرند. ضوابط این ماده تاپایان برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگیجمهوری اسلامی ایران، قابل اجراء میباشد. در صورت کافی نبودن منابع صندوق بیمه بیکاری برای پوشش اصلاح ساختارنیروی انسانی واحدهای صنعتی، سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور موظف استهرساله اعتبارات موردنیاز را در یک ردیف مشخص و جداگانه در قالب بودجه سالانه کلکشور در اختیار سازمان تأمین اجتماعی قرار دهد.