ماده 1 قانون تقسیم استان خراسان به سه استان

استان خراسان به سه استان خراسان شمالی، خراسان جنوبی و‌خراسان رضوی تقسیم می‌گردد: ۱ - استان خراسان شمالی به مرکزیت بجنورد شامل شهرستانهای شیروان،‌بجنورد، جاجرم، مانه و سملقان، اسفراین و بخشهای تابعه و بخش فاروج منتزع از‌شهرستان قوچان. ۲ - استان خراسان جنوبی به مرکزیت بیرجند شامل شهرستانهای بیرجند،‌نهبندان، سربیشه و بخش سرایان منتزع از شهرستان فردوس و بخشهای تابعه. ۳ - استان خراسان رضوی به مرکزیت مشهد شامل شهرستانهای مشهد، قوچان(‌به‌استثنای بخش فاروج)، درگز، چناران، سرخس، فریمان، تربت‌جام، تایباد،‌تربت‌حیدریه، فردوس (‌به استثناء بخش سرایان)، قائن، خواف و رشتخوار، کاشمر،‌بردسکن، نیشابور، سبزوار، گناباد، کلات و خلیل آباد و بخشهای تابعه. - کلیه ادارات کل و سازمانهای غیرستادی با توجه به ویژگی و شرایط برتر منطقه و‌موقعیت شهرستانها در مراکز شهرستانهای استان تقسیم خواهند شد. ‌تبصره - با ایجاد استان‌های جدید، پرسنل سازمانی، وسایل، تجهیزات و بودجه و‌اعتبارات مربوط به تناسب جمعیت و وضعیت جغرافیائی از محل امکانات فعلی استان‌خراسان کسر و به استانهای جدید تخصیص و منتقل می‌گردد. هیأت چهارنفره‌ای به‌ریاست معاون اول رئیس جمهور و عضویت وزرای کشور، امور اقتصادی و دارایی و رئیس‌سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور موظفند مفاد این تبصره را حداکثر ظرف مدت‌چهارماه به مرحله اجرا درآورند. ‌قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ‌بیست و نهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و سه مجلس شورای اسلامی‌تصویب و در تاریخ ۱۳۸۳.۳.۹ به تأیید شورای نگهبان رسیده است.