ماده 7 قانون تفسیر قانون قاچاق اسلحه

قانون ۱۶ اسفند ماه ۱۳۰۷ راجع به مرتکبین قاچاق‌وارد کردن به مملکت و یا صادر کردن از آن یا خرید و یا فروش و یا حمل و نقل و یا مخفی کردن و یا نگاهداشتن اسلحه است در داخله مملکت و‌همچنین وارد کردن اشیاء ممنوع‌الورود است به خاک ایران در هر نقطه از مملکت که اشیاء مزبوره کشف شود و خارج کردن اشیاء ممنوع‌الصدور و یا‌تسلیم آن است به متصدی حمل و نقل و یا هر شخص دیگری برای خارج کردن و یا هر نوع اقدام دیگر برای خارج کردن از مملکت. ‌تبصره ۱ - مراد از اسلحه مذکور در این قانون هر قسم اسلحه ناریه و فشنگ و دینامیت و مواد قابل انفجار دیگر از این قبیل است. ‌تبصره ۲ - دولت می‌تواند برای شکار یا حفظ زراعت از حیوانات مضره یا کارکردن در معادن و غیره داشتن تفنگ شکاری یا تفنگ نوع دیگر یا‌استعمال باروت و دینامیت را به افراد اجازه بدهد. ‌ماده دوم - قانون ۱۱ خرداد ماه ۱۳۰۸ راجع به تفسیر ماده هفتم قانون مجازات مرتکبین قاچاق نسخ می‌شود. ‌چون به موجب قانون مصوب ۲۸ فروردین ماه ۱۳۰۹ "‌وزیر عدلیه مجاز است کلیه لوایح قانونی را که به مجلس شورای ملی پیشنهاد می‌نماید پس از‌تصویب کمیسیون قوانین عدلیه به موقع اجرا گذارده و پس از آزمایش آنها در عمل نواقصی را که در ضمن جریان ممکن است معلوم شود رفع و قوانین‌مزبوره را تکمیل نموده ثانیاً برای تصویب به مجلس شورای ملی پیشنهاد نماید" علیهذا (‌قانون تفسیر قانون قاچاق اسلحه) مشتمل بر دو ماده که در‌تاریخ بیست و چهارم تیر ماه یک هزار و سیصد و نه به تصویب کمیسیون قوانین عدلیه مجلس شورای ملی رسیده قابل اجرا است. ‌رییس مجلس شورای ملی - دادگر *پاورقی: این قانون به موجب قانون ۲۹ اسفند ماه ۱۳۱۲ نسخ شده است.