ماده 1 قانون تشکیل وزارت رفاه اجتماعی

به منظور فراهم آوردن و گسترش خدمات رفاهی و همچنین ایجاد هماهنگی و نظام مطلوب و اعمال نظارت و راهنمایی نسبت به این‌قبیل فعالیتها وزارت رفاه اجتماعی برای انجام وظایف زیر تشکیل می‌گردد: ‌الف - تأمین بیمه درمانی همگانی. ب - فراهم نمودن تأمینهای اجتماعی از قبیل بیمه‌های اجتماعی و اعطای انواع کمکها به افراد و خانواده‌های نیازمند و ایجاد و گسترش‌صندوقهای حمایت و برقراری مستمریهای به استثنای صندوقهای بازنشستگی کل کشور و مؤسسات و شرکتهای دولتی. ج - تأمین خدمات رفاهی برای کلیه گروه‌های سنی و خانواده‌ها از طریق ایجاد و تعمیم مراکز رفاه خانواده، مهدهای کودک، خانه‌ها و باشگاه‌های‌جوانان و پیران. ‌د - تأمین خدمات توان‌بخشی نسبت به معلولین جسمی و روانی و اجتماعی. ه - نظارت بر سازمانهای رفاهی غیر دولتی و تعیین ضوابط و برنامه‌ها و روشهای دستگاه‌های مزبور و آموزش و راهنمایی لازم. ‌و - درمان معتادان به مواد مخدر و الکل و توانبخشی آنان. ‌ز - عضویت در سازمانهای بین‌المللی و شرکت در کنفرانسها و مجامع بین‌المللی که در امور مربوط به مسائل فوق تشکیل می‌شود. ح - اجرای سایر خدمات رفاهی که بنا به تصویب شورای عالی رفاه اجتماعی به وزارت رفاه اجتماعی محول می‌گردد. ‌تبصره ۱ - تأمین خدمات موضوع بند ج این ماده در روستاها با وزارت تعاون و امور روستاها خواهد بود. ‌تبصره ۲ - اسامی سازمانهای مذکور در بند ه این ماده به پیشنهاد وزارت رفاه اجتماعی و تصویب هیأت وزیران تعیین خواهد شد. ‌تبصره ۳ - مشمولین قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی از شمول این قانون مستثنی بوده و تابع قانون و مقررات خاص خود خواهند بود‌ولی حق استفاده از امکانات و اقدامات رفاهی وزارت رفاه اجتماعی شامل کلیه افسران، همافران، درجه‌داران و افراد نیروهای مسلح شاهنشاهی و‌همردیفان آنان و غیر نظامیان (‌رسمی - پیمانی - روزمزد) و افزارمندان و عائله تحت تکفل آنان اعم از شاغل، بازنشسته و مستمری‌بگیر مانند سایر افراد‌کشور خواهد بود. ‌