ماده 1 قانون تحدید مدت اقامت مأمورین سیاسی و کنسولی ایران در خارجه
قانون تحدید مدت اقامت مأمورین سیاسی و کنسولی ایران در خارجه مصوب ۱۶ حمل ۱۳۰۱ شمسی ماده اول - مدت مأموریت کلیه مأمورین سیاسی و قنسولی دولت علیه ایران در ممالک خارجه به استثناء مأمورین افتخاری نباید از پنج سال تجاوزنماید و در انقضاء این مدت مأموریت مجدد آنها به خارجه منوط است به این که لااقل یک سال در ایران توقف کنند. ماده دوم - کلیه مأمورین دولت ایران که در تاریخ وضع این قانون بیش از پنج سال در خارجه مأموریت و اقامت داشتهاند مشمول ماده اول خواهندبود. ماده سوم - وزیر امور خارجه مأمور است از تاریخ وضع این قانون مفاد دو ماده فوق را نسبت به سفراء و وزرای مختار و مقیم و ژنرال قنسولهایدولت علیه در ظرف سه ماه و نسبت به سایر مأمورین منتهی در ظرف یک سال به موقع اجرا گذارد.