ماده 1 قانون تامین اعتبار احداث ، تکمیل ، توسعه و تجهیز اماکن ورزشی
به دولت اجازه داده میشود از تاریخ تصویب این قانون از هرنخ سیگار تولید داخلی، وارداتی و سیگارهائی که توسط مراجع ذیصلاحقانونی کشف و جهت توزیع و فروش در اختیار شرکت سهامی دخانیات ایران گذاشته میشود مبلغ پانزده (۱۵) ریال تا سقف یکصد و پنجاه میلیارد(۰۰۰ ۰۰۰ ۰۰۰ ۱۵۰) ریال در سال ۱۳۷۷ و برای سالهای بعد به میزانی که در بودجه سالانه منظور میگردد،اخذ و به حساب درآمد عمومی واریز نماید. معادل صد در صد (۱۰۰%) درآمد حاصله که به درآمد عمومی کشور واریز میشود براساس آییننامهای که به پیشنهاد سازمان تربیت بدنی بهتصویبهیأت وزیران میرسد به شرح زیر به مصرف خواهد رسید: ۱- هفت و نیم درصد (۷.۵%) برای فعالیتهای جاری سازمان تربیت بدنی، (جاری). ۲- دو نیم درصد (۲.۵%) برای فعالیتهای ورزشی بانوان، (جاری). ۳- دو درصد (۲%) برای فعالیت ورزشی دانشآموزان، (جاری). ۴- چهل و سه درصد (۴۳%) برای توسعه فضاهای ورزشی کشور، (عمرانی). ۵- دوازده درصد (۱۲%) برای توسعه فضاهای ورزشی بانوان، (عمرانی). ۶- بیست وسهدرصد (۲۳%) برای توسعه فضاهای ورزشی مدارس کشور، (عمرانی) ۷- ده درصد (۱۰%) برای تجهیز و توسعه فضاهای ورزشی جانبازان و معلولین، (جاری و عمرانی). تبصره ۱ - به دولت اجازه داده میشود از سال ۱۳۷۸ به بعد با توجه به شرایط، میزان عوارض از هرنخ سیگار را حداکثر به میزان بیست درصد(۲۰%) سالانه تغییر دهد. تبصره ۲ - دولت موظف است حداقل بیست درصد (۲۰%) درصد از اعتبارات موضوع ردیفهای فوق را به امر ورزش در روستاها اختصاص دهد. تبصره ۳ - عوارض سیگارهای بدون فیلتر داخلی نصف این مقدار (هفت ونیم ریال) از هرنخ خواهد بود. تاریخ تصویب ۱۳۷۶.۱۲.۲۷ تاریخ تایید شورای نگهبان ۱۳۷۶.۱۲.۲۷