ماده 1 قانون تأسیس مؤسسه کار و تأمین اجتماعی

وزارت کار و امور اجتماعی مجاز است مؤسسه‌ای به نام مؤسسه کار و تأمین اجتماعی که در این قانون مؤسسه نامیده می‌شود به‌منظورهای زیر ایجاد کند: ‌آموزش و بالا بردن سطح دانش و تخصص کارفرمایان و کارگران و همچنین کارکنان وزارت کار و امور اجتماعی و سازمانهای وابسته در مسائل مربوط به‌روابط صنعتی و قوانین و مقررات کار و تأمین اجتماعی و مسائل سندیکایی و آموزش تعاون و حفاظت صنعتی و سایر مسائل کارگری و کارفرمایی و‌فراهم آوردن امکانات مربوط به تحقیق در زمینه‌های مذکور در فوق و همچنین ایجاد روابط آموزشی و تبادل کارشناس و کارآموز با سایر کشورهای‌جهان و همکاری با سازمانهای بین‌المللی مربوط. ‌تبصره ۱ - مؤسسه غیر انتفاعی و دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی است و مشمول مقررات قانون استخدام کشوری نیست و تحت نظر‌هیأت امناء اداره خواهد شد. ‌تبصره ۲ - حدود اختیارات و وظائف هیأت امناء و ارکان مؤسسه به موجب اساسنامه‌ای است که از طرف وزارت کار و امور اجتماعی پیشنهاد و به‌تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. ‌تبصره ۳ - هیأت امناء مؤسسه عبارتند از: ‌الف - وزیر کار و امور اجتماعی. رییس هیأت امناء. ب - وزیر علوم و آموزش عالی یا نماینده او. ج - وزیر دارایی یا نماینده او. ‌د - مدیر عامل سازمان بیمه‌های اجتماعی. ه - رییس کل بانک رفاه کارگران. ‌و - سه نفر نماینده سازمانهای کارفرمایی و مؤسسات بزرگ صنعتی به انتخاب وزیر کار و امور اجتماعی. ‌ز - سه نفر نماینده سازمانهای کارگری به انتخاب وزیر کار و امور اجتماعی. ‌تبصره ۴ - از نماینده دفتر بودجه در جلساتی که هیأت امناء به بودجه سالانه رسیدگی می‌کند دعوت خواهد شد. ‌تبصره ۵ - بودجه مؤسسه از محل کمک دولت و سایر کمکها و هدایا و وجوهی که در مقابل انجام خدمات آموزشی و تحقیقاتی تحصیل می‌شود‌تأمین خواهد شد. ‌تبصره ۶ - مؤسسه فعالیت‌های آموزشی و تحقیقاتی خود را با رعایت قانون تأسیس وزارت علوم و آموزش عالی انجام خواهد داد. ‌تبصره ۷ - آیین‌نامه‌های مربوط به این قانون پس از تصویب هیأت امناء به مرحله اجراء گذارده خواهد شد. ‌قانون فوق مشتمل بر یک ماده و هفت تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه ۱۳۴۹.۹.۸ در جلسه روز دوشنبه نوزدهم‌بهمن ماه یک هزار و سیصد و چهل و نه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید. ‌رییس مجلس سنا - جعفر شریف‌امامی